The spatial imaginary and politics of democratic autonomy: A neighborhood assembly experience in Beyoğlu

Bu tez Kürt Hareketi'nin Demokratik Özerklik Projesinin yazılı materyallerdeki ifade edilişini, projenin hareketin örgütsel formlarında cisimleşen biçimleri ve bunun yanı sıra Beyoğlu'nun Hacıahmet mahallesinde ele alınış ve eyleme geçirilme tarzını incelemektedir. Türkiye'nin batısında gerçekleştirilen mahalle meclisi deneyi(mi)nin özellikle mekanla kurulan farklı ilişkiler sebebiyle Kürt illerindekinden farklı olduğu ileri sürüyorum. Göç hikayeleri, memlekete duyulan özlem, kent mekanı ile ilişkiler ve Kürt cemaatine bağlılıklar yerel siyasetin biçimini tanımlar ve mekanla iştigalin çatışan formlarını üretir. Bu çatışmalar hem ulus devlet hem de Kürt hareketi için bir mücadele mekanının ortaya çıkmasına yol açar. Ben bu tezde öz yönetim projesinin Hacıahmet mahallesinde ulus devlet aygıtlarıyla gündelik karşılaşmalar ve çatışmaları temelinde uygulanışının izini sürüyorum. Aynı zamanda Kürt Hareketi'nin söylemindeki değişimleri metin analizi üzerinden mercek altına alıyorum. Hareket kendisini merkezsizleştirip diğer hareketlerle (sol, toplumsal cinsiyet, ekolojik veya coğrafi olarak Suriye, İran, Irak) yatay etkileşimler aracılığıyla kompleks bir birime dönüştürürken, aynı zamanda meclislerin işe koşulmasıyla hareketin siyaset yapma biçimleri merkezsizleştiğini ve yerelleştiğini iddia ediyorum. Meclisler varolan merkezi ve dikey siyaset yapma biçimlerini yapı sökümüne uğratarak ve yeniden yapılandırarak mekanla, Kürt cemaatiyle ve Kürt olmayan cemaatlerle yeni bağlanma biçimleri tasarlıyor.