On altıncı yüzyıldan yirminci yüzyıla demonoloji: Eleştirel bir okuma Marlowe'un Doktor Faustus'u ve Taylor Hackford'un "Şeytanın Avukatı"

İnsanoğlu hayatı boyunca her zaman yaşadığıkları her şeye bir anlam yükleme çabasına girmiştir. Aynı zamanda bu dünyada ve bütün insanlığın içinde bulunan en saf ve naturel dürtülere de bir anlam yükleme zorunluluğu hissetmiştir. Ve insanoğlu, kendi temel içgüdülerinden kaynaklanan insan sapkınlıklarının sorumlusu olan bir kavram yaratır, 'şeytan.' İnsanoğlu, benliklerinin bir parçası olan haz ilkesini, dışarıdan onları etkileyen ve kimi zaman tahrik eden 'șeytanlar' olarak tahsis eder. İnsanoğlu yalnızca kavramın adını koymakla kalmıyor, kendi hür iradeleri ile ișledikleri günahları, yanlışları, kötülükleri de 'şeytan' kavramına yüklüyor. Bu tezde bahsi geçilen eserlerin her ikisi de 'şeytan' kavramından bahseder ve insanoğlunu nasıl şeytanın onları cezbederek günaha sürüklediklerini anlatarak izleyiciye ahlaki bir değer katmaya çalışır. Tam tersine, Christopher Marlowe'un 16th yüzyılda yazılan Doctor Faustus adlı eseri ve Taylor Hackford'un 20th yüzyılda sinema dünyasına sunduğu "Devil's Advocate" filmi incelenerek aslında 'şeytanların' nasıl yalnızca insan bilincinde var olduğunu ve insan varlıklarının bir parçası olduğuna dair kanıtları 'șeytan' bilimi aracılığı ve psikanaliz edebi aygıtı kapsamı ile sunacaktır, dolayısıyla insan muhakemesini etkileyen tek kaynak kişinin kendi bilincidir.