Medical SpecialtyOpen Access

Deneysel kornea neovaskülarizasyon modelinde bevacizumab ile ramucirumab'ın TRPM2 VE VEGF immünreaktivitesi üzerine etkisi

2023
0 views
0 downloads
Advisor: Dr. Öğr. Üyesi Onur Çatak

Abstract (TR)

Kornea saydam ve avasküler yapısı ile uygun bir ön kırılma yüzeyi sağlamak için gereklidir. Kornea avasküleritesini korumak, kornea fizyolojisinin hayati bir özelliğidir. Fiziksel, kimyasal ya da patolojik travmalar sonucu ortaya çıkabilen korneal neovaskülarizasyon; düzensiz optik yüzeye, zayıflamış gerilme mukavemetine ve yetersiz bariyer işlevi ile fonksiyonel olarak ciddi görme kaybına yol açabilir. Çalışmamızın amacı; deneysel kornea neovaskülarizasyon modelinde topikal Bevacizumab ve topikal Ramucirumab'ın etkinliklerinin araştırılması, bu iki ilacın VEGF ve TRPM2 immünreaktivitesi üzerine etkisinin araştırılması ve topikal Ramucirumab'ın en etkin dozunun tespit edilmesidir. 42 adet Sprague Dawley cinsi ratlar rastgele olarak her grupta eşit sayıda rat olacak şekilde altı gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışında bütün gruplarda ratların sağ kornea santraline gümüş nitrat ile koterizasyon yapılarak yanık oluşturuldu. Grup I (kontrol)'e herhangi bir tedavi uygulanmadı. Grup II (KNV)'ye Dimetil Sülfoksit (DMSO) günde 2 defa uygulandı. Grup III' e 5 mg/ml topikal Bevacizumab damla günde 2 defa uygulandı. Grup IV'e 2.5 mg/ml, grup V'e 5 mg/ml, grup VI'ya 10 mg/ml topikal Ramucirumab damla günde 2 defa uygulandı. On dört günlük tedavi süresinin ardından, genel anestezi altında tüm ratların korneal fotoğrafları çekildi. Neovaskülarizasyon alanlarının tüm korneal yüzeye oranı belirlendi. Yeni damarlar ile kaplı kornea yüzeyinin tüm kornea alanına yüzdesi ölçülerek karşılaştırıldı. 14. günde anestezi altında dekapitasyon yapılıp gözler enükle edildi. Korneada VEGF, VEGFR-2, TRPM2 ve TUNEL boyama immün boyanması yapılarak histoskorlama yapıldı. 14. günde alınan kan örneğinden TAS ve TOS değerlerine bakıldı. Korneal neovaskülarizasyon alanlarının tüm korneaya yüzdesi, tedavi gruplarında KNV grubuna oranla daha düşük saptandı. VEGF, VEGFR-2 ve TRPM2 immünreaktivitesi kontrol grubu ile karşılaştırıldığında KNV grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde arttığı gözlendi, KNV grubu ile karşılaştırıldığında tedavi gruplarında istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azaldığı gözlendi fakat tedavi grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. TUNEL pozitifliği kontrol grubu ile karşılaştırıldığında KNV grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir artış gözlendi, KNV grubu ile karşılaştırıldığında tedavi gruplarında istatistiksel olarak anlmalı bir şekilde azaldığı gözlendi fakat tedavi grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. Serum TAS düzeyleri kontrol grubu ile karşılaştırıldığında KNV grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azaldığı gözlendi, KNV grubu ile karşılaştırıldığında tedavi gruplarında istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde arttığı gözlendi fakat tedavi grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. Serum TOS düzeyleri kontrol grubu ile karşılaştırıldığında KNV grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde arttığı gözlendi, KNV grubu ile karşılaştırıldığında tedavi gruplarında istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azaldığı gözlendi fakat tedavi grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. Sonuç olarak korneal neovaskülarizasyon belirteci VEGF ve VEGFR-2 düzeylerinde azalma sağlaması ile Ramucirumab; korneal neovaskülarizasyon tedavisinde yeni bir ajan olarak kullanılabilir. Ayrıca çalışmada değerlendirilen TRPM2'nin anlamlı değişiminden dolayı, TRPM2'nin KNV yeni bir proanjiojenik faktör olabileceğini ve ramucirumabın daha ileri çalışmalar ile desteklenerek KNV tedavisinde yeni bir ajan olabileceğini düşünmekteyiz Anahtar kelimeler: Korneal neovaskülarizasyon, Bevacizumab, Ramucirumab

Author

Mustafa Bülbül

How to Cite

Mustafa Bülbül (Tıpta Uzmanlık Tezi). Deneysel kornea neovaskülarizasyon modelinde bevacizumab ile ramucirumab'ın TRPM2 VE VEGF immünreaktivitesi üzerine etkisi, 2023, Fırat University.

License

Tüm Hakları Saklıdır

This work is shared under the specified license terms.

More theses from Fırat University