Deneysel metanol zehirlenmesi modelinde elamipretid ve metilprednizolon tedavilerinin optik sinir, retina ve beyin hasarı üzerine olumlu etkilerinin histopatolojik ve biyokimyasal olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma ile Elamipretid ve Metilprednizolonun, metanol zehirlenmesinin neden olduğu beyin, optik sinir ve retina toksisitesi üzerine koruyucu ve terapötik etkinliklerinin biyokimyasal ve histopatolojik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışmada 36 adet Wistar Albino cinsi erkek rat, her bir grupta 6'şar rat olacak şekilde 6 gruba ayrıldı. Gruplar; Kontrol, Metotreksat (MTX), MTX + Metanol, MTX + Metanol + Metilprednizolon (MPZ), MTX + Metanol + Elamipretid (SS31), MTX + Metanol + Metilprednizolon + Elamipretid (MPZ+SS31) şeklinde idi. Deneysel metanol zehirlenmesi modeli oluşturmak amacıyla Kontrol grubu dışındaki tüm ratlara 7 gün boyunca 0.3 mg/kg/gün dozunda MTX uygulandı. Deneyin 8. gününde Kontrol ve MTX grupları dışındaki gruplara 3 g/kg dozunda metanol uygulandıktan sonra ilk dozu metanol uygulandıktan 4 saat sonra olmak üzere; MPZ grubuna 1 mg/kg/gün MPZ, SS31 grubuna 5 mg/kg/gün Elamipretid, MPZ+SS31 grubuna 1 mg/kg/gün MPZ ve 5 mg/kg/gün Elamipretid 3 gün boyunca uygulandı. Son doz ilaçlar uygulandıktan 8 saat sonra ratlar sakrifiye edildi. Ratların serum, caudatoputamen ve göz dokularında histopatolojik ve biyokimyasal değerlendirmeler yapıldı. Bulgular: Caudatoputamen dokusundaki hücrelerde gruplar arası istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (p=0.001). Grade 1,2,3 hücre oranı Metanol grubunda en yüksek saptandı. Aynı dokuda kombine tedavi alan grubun apoptotik indeksi ile kontrol grubu arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Retinal dejenerasyon skoru kombine tedavi alan grupta metanol grubuna göre daha yüksek saptandı (P=0.001). Sonuç: Elamipretid ve Metilprednizolon tedavilerinin kombine olarak uygulanmasının caudatoputamen dokusundaki nöronal dejenerasyonu, optik sinir ve retinal dejenerasyonda iyileşme sağladığı, bu dokularda oksidatif stres ve lipid peroksidasyonunu azalttığı, özellikle beyin dokusunda apoptozu azalttığı görüldü.