The possible effect of agomelatine on HT22 hippocampal cell line in experimental neurodegenerative disease model in vitro model

Nörodejeneratif hastalıklar (NDD'ler), antioksidan sistem dengesizliğine bağlı bir ilerleyici nöronal ölüm dizisidir. L glutamik asit (Glu), sinir sisteminde nöroeksitatör bir transmitterdir ve aşırı hücre dışı üretim hücre ölümüne neden olur. Agomelatin (AGO) antidepresan bir ilaçtır. Bu çalışma, HT22 hücre hattında nöroprotektif ajan olarak kullanılan AGO ve toksik madde olarak kullanılan Glu'nun uygun konsantrasyon ve doz süresini belirlemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, HT22 hipokampal hücre hattı üzerinde koruyucu bir ajan olarak AGO'nun Glu kaynaklı nörotoksisiteye karşı in vitro modelde etkisini araştırmaktır. HT22 hücre canlılığını değerlendirmek için MTT analizleri kullanıldı. AGO 24, 48 ve 72 saat süreyle uygulandı. Hücre canlılığı oranları, kontrol gruplarına kıyasla ortalama hayatta kalma yüzdesi olarak ifade edildi ve ardından IC50 değerleri hesaplandı. Optimum doz belirlendikten sonra deney grupları dokuza bölündü: Blank grup (Medium), Cont grubu (Medium+ hücre), Toksik grup (Glu 5mM), Tedavi 1 grubu (Glu 5mM + 30 μM AGO), Tedavi 2 grubu (Glu 5mM + 60 μM AGO), Proteksiyon 1 grubu (30 μM AGO), Proteksiyon 2 grubu (60 μM AGO), DMSO 1 grubu (3μL DMSO), DMSO 2 grubu (6μL DMSO). Bulgular, AGO'nun 24 saat sonra HT22 hücre canlılığı üzerinde önemli inhibitör etki gösterdiğini ve etkinin 25 μM AGO konsantrasyonunda anlamlı olduğunu ortaya çıkardı (p ≤ 0,05). Özellikle, daha düşük AGO konsantrasyonları, inhibitör etkilerde zamana bağlı bir artış gösterdi; veriler, 8 μM ve 2 μM dozlarının, 48 ve 72 saat sonra hücre canlılığını önemli ölçüde azalttığını gösterdi (p ≤ 0,001). AGO için IC50 değerleri 24, 48 ve 72 saat sonra sırasıyla 62,85 μM, 41,86 μM ve 26,65 μM olarak bulundu. Öte yandan, Glu uygulaması, 2,465 mM dozda hücre canlılığında %50'lik bir azalmayla önemli nörotoksisite gösterirken, daha yüksek Glu dozları (3, 4 ve 5 mM) çok daha yüksek azalmaya neden oldu. AGO'nun Glu ile birlikte uygulanması, Glu'nun neden olduğu nörotoksisiteyi etkili bir şekilde bastırdı (p ≤ 0,001). Bununla birlikte, sitotoksisite sergilediği ve kontrol grubuyla karşılaştırıldığında önemli bir etkiye sahip olduğu için yüksek DMSO konsantrasyonlarında dikkatli olunmalıdır. Bulgular, AGO'nun HT22 hücrelerindeki nöroprotektif etkilerinin doza bağlı olduğunu ve tedavi süresinden etkilendiğini göstermektedir. Düşük AGO konsantrasyonlarının hücre canlılığı üzerinde önemli koruyucu etkiler gösterdiği gözlemlendi. Bununla birlikte, orta ya da yüksek dozların hücre canlılığı üzerinde sitotoksisite gösterdiği ortaya kondu. Son olarak; AGO uygulanması Glu nörotoksisitesini azalttı ve hücre canlılığını arttırdı. Anahtar Sözcükler: Nörodejeneratif hastalıklar; Agomelatin; L Glutamik Asit; HT22 hücre hattı; MTT