Dental implant cerrahisinde kullanılan farklı tasarımlardaki cerrahi rehberlerin kemik ısı artışına etkisinin in vitro ortamda incelenmesi

Diş kaybı insanları hem psikolojik hem de fizyolojik olarak etkileyen bir durumdur, bu nedenle tarih boyunca diş eksikliklerine çözüm yolları bulunmaya çalışılmıştır. Günümüzde diş eksikliklerinin giderilmesi için altın standart tedavi yöntemi dental implantlardır. Son zamanlarda teknolojinin gelişmesiyle birlikte dental implant uygulamalarının cerrahi rehberler kullanılarak yapılması yaygınlaşmıştır. Bu işlemlerde öncelikle hastalardan alınan kayıtlar bilgisayar ortamına aktarılır ve bu veriler kullanılarak hastaların dental implant cerrahisi planlanır. Oluşturulan planlamanın yapılacak olan cerrahiye doğru şekilde aktarılması için cerrahi rehberler üretilir. Böylece dental implantlar hasta için oluşturulmuş planlamaya uygun şekilde yerleştirilebilmektedir. Ancak cerrahi rehberlerin dezavantajları da bulunmaktadır. Bunların başında kemikte meydana gelen sıcaklık artışı gelmektedir. İmplant yuvası açılırken meydana gelen sıcaklık artışı alveol kemiğine zarar vermekte, kemik nekrozuna, implant kayıplarına ve kemik rezorpsiyonlarına neden olabilmektedir. Bu sıcaklık artışı birçok faktörden etkilenmektedir. Dental implant uygulamalarında cerrahi rehber kullanımının implant yuvası açılırken meydana gelen sıcaklık artışını arttırdığını gösteren birçok çalışma bulunmaktadır. Çalışmamız farklı tasarımlardaki cerrahi rehberlerin dental implant yuvaları açılırken meydana gelen sıcaklık artışına etkilerinin incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışmamızda bilgisayar ortamında geleneksel ve pencereli olmak üzere iki farklı cerrahi rehber ayrıca implant yuvalarının açılacağı yapay kemik modelleri tasarlanmıştır. Bu cerrahi rehberler 3 boyutlu yazıcı kullanılarak polimer rezin ile üretilmiştir. Yapay kemik modelleri ise iç kısmı süngerimsi, dış kısmı kortikal kemik özelliklerini gösterecek şekilde poliüretandan üretilmiştir. Çalışmamızda aynı zamanda flepli ve flepsiz gruplar da değişken olarak kullanılmıştır. Tüm değişkenlerle birlikte 6 adet çalışma grubu oluşturulmuş ve her grup için 10 adet implant yuvası 1200rpm hız, 50Ncm tork ile serum fizloyojik soğutması altında açılmıştır. Her implant yuvası için termokupl cihazı kullanılarak hem apikalden hem de boyun bölgesinden elde edilen sıcaklık ölçümleri ile istatistiksel analiz yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre boyun bölgesinde her iki cerrahi rehber kullanımı da sıcaklığı arttırırken, pencereli cerrahi rehber geleneksel cerrahi rehbere kıyasla daha az sıcaklık artışına neden olmuştur. Apikal bölgede iki tasarım arasında sıcaklık artışı yönünden anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç olarak dental implant uygulamalarında cerrahi rehber kullanımı serum irrigasyonunun etkinliğini azaltarak sıcaklık artışına neden olmaktadır. Cerrahi rehber kullanarak açılan implant yuvalarına serum irrigasyonunun daha etkili bir şekilde ulaşmasını amaçlayarak tasarladığımız pencereli cerrahi rehber, özellikle boyun bölgesine serum irrigasyonunun ulaşmasını sağlayarak geleneksel cerrahi rehbere kıyasla daha düşük sıcaklık artışına neden olmuştur. Çalışmamız in-vitro olarak yapıldığından konuyla ilgili klinik çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.