Orta Bizans dönemi tarihlerinde doğal afetlerin tasviri (867-1204)

Bu tez 867 ve 1204 yılları arasında meydana gelen ve bazı seçilmiş Orta Bizans dönemi tarihlerinde kaydedilen doğal felaketleri sunmakla kalmaz, aynı zamanda bu afetlerin tasvirlerini de analiz eder. Bu analizin amacı, Bizanslıların doğal afetlerle ilgili algılarını anlamamızı sağlamaktır. Bu da bize, Orta Bizans tarihçilerinin zihnindeki doğal ve tanrısal / bilimsel ve dini gibi kavramsallaştırmalar arasındaki farklar üzerine yeni bakış açıları sunabilir. Diğer bir amaç da, Bizans kaynaklarında geçen doğal afet anlatılarının analizini içeren önceki çalışmalara daha geniş bir yaklaşım sunmaktır. Bizans afet bakış açısını değerlendiren bu çalışmalar daha çok depremlere odaklanmış ve söz konusu çalışmalar tüm doğal felaketlerin betimlemesindeki ortak özellikleri vurgulamakta yetersiz kalmıştır. Bu yüzden bu tezde depremlerin yanı sıra fırtınalar, seller ve kuraklıklar gibi diğer afet anlatıları bir arada değerlendirilmiştir ve bu afetlerin anlatılış biçimindeki ortaklıklar vurgulanmıştır. Bunu yaparken depremler, atmosferik olaylar, salgın hastalıklar ve zararlı böcekler alt başlıkları kullanılmıştır. Bu tezde adı geçen Bizans tarihçilerinin tümü üst sınıfa mensup kişilerdi ve hem Hristiyan hem de klasik metinler üzerine yüksek derecede eğitimliydiler. Bu nedenle doğal afetlerin hem antik metinlerdeki doğal gözleme dayalı açıklamalarına hem de dini açıklamalara hakimdiler. Ancak açıkça görülüyor ki her ne kadar doğal gözleme dayalı açıklamalara yer verseler de Bizans tarihçileri için dini açıklamalar çok daha ağır basmaktadır.