Depresyon hastalarında bilişsel davranışçı terapi temelli psikoeğitimin intihar riski ve sosyal işlevselliğe etkisi

Amaç: Bu araştırma depresyon hastalarında Bilişsel Davranışçi Terapi (BDT) temelli psikoeğitimin intihar riski ve sosyal işlevselliğe etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metod: Ön test-son test kontrol gruplu deneysel araştırma olarak İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi psikiyatri kliniğinde Mart 2021-Şubat 2022 tarihleri arasında yürütüldü. Araştırma 100 depresyon hastasıyla (50 deney, 50 kontrol) tamamlandı. Veriler Tanıtıcı Özellikler Formu, İntihar Olasılığı Ölçeği (İOÖ) ve Sosyal Uyum Kendini Değerlendirme Ölçeği kullanılarak toplandı. Deney grubundaki depresyon hastalarına 8 oturumluk BDT temelli psikoeğitim verildi, kontrol grubundaki depresyon hastalarına herhangi bir girişim uygulanmadı. Verilerin analizinde yüzde, ortalama, standart sapma, ki kare, bağımlı ve bağımsız gruplarda t testi kullanıldı. Bulgular: Deney grubundaki depresyon hastalarının BDT temelli psikoeğitim sonrası intihar olasılığı (88.72±18.50) düzeyinin kontrol grubundaki depresyon hastalarının intihar olasılığı (94.98±18.92) düzeyine oranla azaldığı, sosyal işlevsellik (62.40±8.86) düzeyinin ise kontrol grubundaki depresyon hastalarının sosyal işlevsellik (51.74±8.18) düzeyine oranla arttığı belirlendi. Araştırmada, BDT temelli psikoeğitim uygulamasının deney grubundaki depresyon hastalarının intihar olasılığı ve sosyal işlevsellik düzeyleri üzerinde istatistiksel olarak önemli bir fark oluşturduğu (p<0.05) saptandı. Sonuç: Depresyon hastalarına uygulanan BDT temelli psikoeğitimin; bu hastalarda intihar riski düzeyini azaltmada ve sosyal işlevsellik düzeyini arttırmada etkili olduğu belirlendi. Anahtar Kelimeler: BDT, depresyon, intihar olasılığı, sosyal işlevsellik, psikiyatri hemşireliği, psikoeğitim.