Depresyonu olan ergenlerde aleksitiminin yeme davranışları ve duygu düzenleme ile ilişkisi

Amaç: Çalışmamızda Major Depresif Bozukluk (MDB) tanılı 12-18 yaş arasındaki ergenlerin aleksitimi düzeylerinin yeme davranışları ve duygu düzenleme güçlükleri ile olan ilişkisinin değerlendirilmesi, sosyodemografik özellikler, aleksitimi düzeyi, yeme davranışları ve duygu düzenlemede güçlükler düzeyinin sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmamıza MDB tanısı almış 12-18 yaş aralığındaki 60 ergen ve benzer sosyodemografik özelliklere sahip, kronik fiziksel, psikiyatrik hastalık öyküsü olmayan 60 sağlıklı ergen dahil edilmiştir. Tüm katılımcılara Sosyodemografik Özellikler, Çocuklarda Anksiyete ve Depresyon Ölçeği-Yenilenmiş (ÇADÖ-Y), Hollanda Yeme Davranışları Anketi (DEBQ), Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği (DERS), Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ) uygulanmıştır. İstatiksel analiz için SPSS 22. Programı kullanılmış olup p değerinin 0.05'ten küçük olması anlamlı olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Major Depresif Bozukluk tanılı ergenler ile sağlıklı kontrol grubu arasında sosyodemografik özellikler açısından eğitim düzeyi ve ailede psikiyatrik öykü varlığı dışında farklılık saptanmamıştır. Hasta grubunda ÇADÖ-Y toplam puan ve tüm alt ölçekleri, DERS toplam puan ve tüm alt ölçeklerinde, TAÖ toplam skor ve tüm alt ölçeklerinde sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek skorlar saptanmıştır. Hasta grubunda DEBQ Duygusal Yeme ve Kısıtlayıcı Yeme alt ölçeklerinde hasta grubunda anlamlı olarak daha yüksek skorlar saptanırken Dışsal Yeme alt ölçeğinde iki grup arasında anlamlı düzeyde farklılık saptanmamıştır. Toplam aleksitimi skoru ile DERS toplam puanı ve tüm alt ölçekleri, ÇADÖ-Y toplam skor ve tüm alt ölçekleri ve DEBQ Kısıtlayıcı Yeme alt ölçekleri arasında pozitif yönde korelasyon ilişkisi gösterilmiştir. Aleksitimi düzeyinin duygu düzenlemede güçlükler aracılığıyla depresif belirtiler üzerindeki indirekt ve toplam etkileri de anlamlı olarak saptanmıştır. Sonuç: MDB tanılı ergenlerde aleksitimik belirtiler sık görülmekle birlikte depresif belirtilerin şiddetini ve hastalığın klinik seyrini olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Depresif ergenlerde aleksitimi düzeyinin değerlendirilmesi ve uygun müdahalenin uygulanması depresyon kliniği üzerinde de önemli düzeyde iyileştirmeler sağlayacaktır.