Derin marjin elevasyonu uygulanan dişlerde farklı pulpal build-up materyalleri kullanılarak üretilen 3B baskı endokronların kırılma dayanımı

Bu çalışmanın amacı, endodontik tedavi uygulanmış ve derin marjin elevasyonu (DME) yapılan molar dişlerde, pulpal build-up için kullanılan üç farklı kompozit materyalin, üç boyutlu (3B) yazıcı teknolojisi kullanılarak üretilen endokron restorasyonlarının kırılma dayanımı ve kırık tipi (restore edilebilir/restore edilemez) üzerindeki etkisini termomekanik yaşlandırma sonrasında karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Bu in vitro çalışmada, toplam 40 adet çekilmiş insan molar dişi dört gruba ayrılmıştır (n=10). Kontrol grubunda DME uygulanmaksızın pulpal taban G-ænial Universal Flo ile hazırlanmıştır. Deney gruplarında ise DME uygulanmış ve pulpal tabanda sırasıyla G-ænial Universal Flo (G2), Gænial Posterior (G3) ve EverX Posterior (G4) kompozit rezinleri kullanılmıştır. Tüm örneklere 3B yazıcı teknolojisi ile üretilen endokron restorasyonlar uygulanmış ve örnekler termomekanik yaşlandırma protokolüne tabi tutulmuştur. Yaşlandırma sonrasında üniversal test cihazı kullanılarak tüm örneklerde kırılma dayanımı testleri gerçekleştirilmiştir. Ortalama kırılma dayanımı değerleri; kontrol grubunda 2117,1 ± 795,6 N, G-ænial Universal Flo grubunda 2080,9 ± 1420,8 N ve EverX Posterior grubunda 1152,9 ± 345,1 N olarak elde edilmiştir. Yapılan Kruskal–Wallis testi sonucunda gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır. Post-hoc analizlerde, kontrol grubu ile EverX Posterior grubu arasında ve Gænial Posterior grubu ile EverX Posterior grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur. Kırık tipi analizi yalnızca tanımlayıcı olarak yapılmış olup, gruplar arasında kırık tipi açısından istatistiksel bir karşılaştırma gerçekleştirilmemiştir. Kırık tiplerinin dağılımı tanımlayıcı bulgular olarak raporlanmıştır. Sonuç olarak, pulpal tabanda kullanılan kompozit materyal tipinin, 3B yazıcı ile üretilen endokron restorasyonlarının kırılma dayanımı üzerinde anlamlı etkiler oluşturduğu; buna karşın kırık tipleri üzerinde belirleyici bir etkisinin olmadığı görülmüştür. Bu bulgular, endodontik tedavi görmüş dişlerde restoratif materyal seçiminde mekanik özelliklerin dikkate alınmasının önemini ortaya koymaktadır. Çalışma sonuçlarının, benzer koşullarda gerçekleştirilecek ileri in vivo ve klinik çalışmalarla desteklenmesi önerilmektedir.