Kolombiya'da kapitalizm ve depresyon: Şirket çalışanlarındaki depresyon deneyimleri üzerine bir araştırma

Bu doktora araştırması, çağdaş kapitalizm ile depresyon arasındaki ilişkiyi sosyolojik, fenomenolojik ve sömürgecilik karşıtı bir bakış açısıyla incelemektedir. Psikolojik acıyı tıbbileştiren ve bağlamından kopuk farmakolojik çözümleri teşvik eden biyomedikal hegemonyaya karşı çıkan çalışma, egemen psikiyatri söylemini ve bunun neoliberal mantıkla olan bağlarını eleştirel bir şekilde sorgulamaktadır. Kolombiya örneğinden yola çıkarak, depresyonun sömürgecilik tarihi, ekonomik bağımlılık ve piyasaya uyumlu öznelik üretimi çerçevesi dışında anlaşılamayacağı öne sürülmektedir. Araştırma, acının yaşanmış deneyimini görünür kılmak ve Batı bilimi tarafından dayatılan evrensel modellere meydan okumak için fenomenolojiden yararlanmaktadır. Amaç, depresyonu tanımlamak değil; onu belirli bir sosyokültürel bağlamda, siyasi, tarihsel ve simgesel boyutlarıyla birlikte nasıl yaşandığını anlamaktır. Yarı yapılandırılmış görüşmelere dayalı niteliksel bir yaklaşımla, kendini depresyonda hisseden bireylerin tanıklıkları toplanarak bu kişilerin akademik söylemdeki sesleri yeniden duyurulmak istenmiştir. Bu görüşmelerin fenomenolojik analizi sonucunda iş güvencesizliği, kurumsal yabancılaşma, kişisel zamanın kaybı ve baskıcı güç ilişkileri gibi temel temalar ortaya çıkmıştır. Araştırma, depresyonun yalnızca bireysel bir patoloji olmadığını, aksine, küreselleşmiş kapitalizmin eşitsizlik ve süregelen sömürgeci tahakküm koşullarında ürettiği yapısal bir huzursuzluk biçimi olduğunu ortaya koymaktadır.