Betonarme yüksek bir binanın TBDY 2018'e göre tasarımı

Kent nüfusunun ek yaşanabilir alan ve barınma seçeneklerine olan talebi nedeniyle, dünya nüfusunun her geçen gün artmasıyla birlikte yüksek yapılar (yüksek yapılar) giderek daha gerekli hale gelmektedir. Nesiller boyunca insanların büyük binalar inşa etme ihtiyacı olmuştur. Sismik bilgi ve bilgisayar teknolojisi eksikliği nedeniyle yüksek yapıların inşa edilmesi eskiden son derece zordu. Bununla birlikte, bilgisayar teknolojisindeki modern gelişmeler, asansörler gibi olanaklar ve mühendislerin deprem hareketlerine aşinalığı, yüksek gökdelen inşaatının başarısındaki ana faktörlerdi. Yüksek yapılar bugün hem sanayileşmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde bir sorundur. Mühendisler artık normal binalar için yüksek gökdelenler için oluşturulan normları ve yönergeleri kullanıyor. Bu yönetmelikler, yapıların mukavemete dayalı tasarımına ve doğrusal elastik analizine dayandığından, mühendislerin yüksek binalar için basit ve anlaşılır yapısal çözümleri kullanma becerileri sınırlıdır. Yapı sistemlerinde doğrusal olmayan davranışın ortaya çıkması sayesinde mühendisler depreme dayanıklı tasarımları tercih edebilmekte ve daha karmaşık analizler yapabilmektedir. Mühendisler, yapıların doğrusal olmayan davranışlarının bilinmemesi ve sismik tehlike altında oluşan dayanıma dayalı düzenlemelerin kullanılması nedeniyle az katlı ve orta katlı yapılar inşa etmek zorunda kalmışlardır. Yüksek binalar diğer yapılardan ayırt edilmemekte ve 2007 yılından 2019 yılına kadar yaygın olarak kabul gören deprem kanunlarına göre diğer yapılarla eş tutulmaktadır. Yapıların Yüksek yapılar, Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği'nde üç ayrı kot sınıfına ayrılmaktadır ve tasarım konularında bu içeriğe göre kontrol edilmesi belirlenmiştir. Bu çalışma, betonarme perde duvar ve çerçeve sistemleri ile yapılan yüksek yapılar için lineer hesapların sonuçlarını ve dikkate alınan faktörleri incelemek amacıyla 2019 (yeni) deprem yönetmeliği ile 2007 deprem yönetmeliğini karşılaştırmaktadır. Analiz sırasında. Çalışma beş bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde giriş, ikinci bölümde ise deprem dayanıklı tasarım hakkında bilgiler yer almaktadır. Üçüncü bölüm çoğunlukla, 2019 yılında Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği'nde öngörülen yüksek yapıların hesaplanması ve tasarımı gibi bu tezde kullanılacak değişkenlerden oluşmaktadır. Dördüncü bölüm, 94 metre yüksekliğindeki yapıların performans analizi ve tasarımını incelemektedir. Ve 2019 Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği'ne göre 30 kat ve 2007 Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği ile lineer hesaplamaların sonuçlarını karşılaştırmaktadır. Beşinci bölümün sonuç bölümünü kaynaklar ve ekler listesi takip etmektedir.