Erken çocukluk eğitimcilerinin esenliğini ve sosyal duygusal öğrenmesini desteklemek için bir öğretmen öğrenme topluluğu tasarlamak

Bu çalışma, Erken Çocukluk Eğitimi ve Bakımı (EÇBE) öğretmenlerinin mesleki esenliğini, esenliklerini sürdürmede karşılaştıkları engelleri, başa çıkma stratejilerini ve öğretmen topluluklarının mesleki gelişimleri üzerindeki potansiyel etkisini katılımcı eylem araştırması ile incelemektedir. Öğretmen Topluluğu geliştirme süreci, Türkiye'deki bir büyükşehir belediyesine ait anaokulunda çalışan altı EÇBE öğretmeni ile gerçekleştirildi. İlk olarak bir ihtiyaç analizi gerçekleştirildi. Bunun ardından, katılımcı öğretmenlerin yeni uygulamalar geliştirmek, SDÖ becerilerini geliştirmek ve kendi öğrenme süreçleri üzerine yansıtıcı uygulamalara katılmak için iş birliği yaptığı bir dizi toplantılar gerçekleştirildi. Bulgular EÇBE öğretmenlerinin okul ortamında yetersiz çalışma koşulları ve duygusal tükenme gibi önemli yapısal ve duygusal engellerle karşı karşıya olduğunu göstermektedir. Bu engellerle başa çıkmak ve esenliklerini korumak için çeşitli başa çıkma stratejileri kullandıkları görülmüştür. Esenlik odaklı bir öğretmen topluluğunun kurulması, öğretmenlerin deneyimlerini paylaşabilmeleri, uyumlu başa çıkma stratejileri geliştirmeleri ve esenliklerini artırmaları için destekleyici bir ortam sağlamıştır. Öğretmenler kişisel farkındalıklarının arttığını, duygusal düzenleme becerilerinin geliştiğini ve mesleki uygulamalarının geliştiğini bildirdiler. Bu bulgular, öğretmen topluluğunun bir parçası olmanın, yansıtıcı uygulamalara katılmanın öğretmen esenliği artırmadaki önemini göstermektedir. Bu bulgular ayrıca öğretmen topluluklarının EÇBE bağlamında mesleki gelişim ve öğretmen esenliğinin iyileştirilmesi için etkili ve sürdürülebilir bir model olabileceğini göstermektedir.