İnce bağırsak modeli geliştirilmesi ve hareket kinetiği

Son yıllarda, ilaç karşılaşmaları ve/veya hastalık teşhisleri için hayvan modellerinin yerine fizyolojik olarak uygun bağırsak dokusu mühendisliğinin kullanımına artan bir ilgi olmuştur. Sindirim sisteminin operasyonlarını değerlendirmek için geleneksel olarak iki boyutlu (2D) bir epitelyal ince film modeli kullanılmıştır. Bununla birlikte, bu modeller, bağırsağın emilim oranını artırmaktan sorumlu olan ve dolayısıyla fizyolojik değerlerini azaltan mini villusların 3 boyutlu yapısından yoksundur. Bu nedenle, in vivo benzeri doku trigonometrisinin ve arkın hücrelerin koşulları üzerindeki etkisini kapsamlı bir şekilde araştırmak için 3B modeller kullanılıyor çünkü bunlar, dokunun karmaşık biyolojik tepkilerini in vitro olarak yakalayabiliyor. Benzer şekilde, araştırmacılar in-vitro çalışmalar için belirli endotel astarının veya kanalların biyo modellerini tasarlamak için PDMS'yi kullanır. Böyle bir taklit modelin hareketinin dayanıklılığı için, demir oksit nanoparçacıkları gibi ferromanyetik nanoparçacıkların PDMS'nin sandviç yapısının içine gömülmesi önerilmektedir. Kullanılan manyetik alan ve parçacık boyutuna göre villus benzeri PDMS, davranış açısından ince bağırsak içindeki gerçek mini villusa benzer, ancak hız açısından farklı yanıt verecek şekilde tasarlanmıştır.