Diatomit ve zeolit ikameli beton içerisindeki donatı korozyonunun elektrokimyasal empedans spektroskopisi (EIS) yöntemi ile incelenmesi

Korozyon genel anlamda, malzemenin bulunduğu ortamda özelliklerini kaybederek parçalanması ve kullanılamaz hale gelmesi olarak tanımlanmaktadır. Korozyon olayı endüstrinin her bölümünde kendini göstermektedir. Teknolojinin bütün alanlarında metallerin kullanılması, inşaat sektörünün hızlı bir şekilde çelik konstrüksiyona yönelmesine neden olmaktadır. Dünya nüfusundaki hızlı artışın metal üretimiyle paralellik göstermesi, korozyona uğrayan cihazların bozulması veya arızalanması sonucu endüstriyel üretimin azalması, korozyon ürünü malzemelerin insan sağlığı ve çevre açısından son derece zararlı olduğunun iyice anlaşılması ve yeraltı maden yataklarının hızla tükeniyor olması gerçeği de korozyonun önemini arttırmaktadır. Betonarme yapıların en önemli dezavantajlarından biri donatı korozyonudur. Donatıda meydana gelen korozyon, kesit kayıplarının yanında donatı-beton aderansında da zamanla azalmaya neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, katkı malzemesiz (referans), %20 zeolit ve %20 diatomit ikameli beton numuneler içerisindeki nervürlü donatının, sanayide en çok kullanılan 0,5 M H2SO4 ve 1 M HCl asit içerisindeki korozyon mekanizmasını ortaya koymaktır. Elektrokimyasal Empedans Spektroskopisi (EIS) yöntemi kullanılarak ölçümler yapılmıştır. Yapılan deneyler sonucunda %20 zeolit ikameli beton numunelerindeki beton ve donatı dirençlerinin; %20 diatomit ikameli ve referans betona göre daha fazla olduğu, dolayısı ile daha az korozyona uğradığı saptanmıştır. Ayrıca, beton numunelerinin ve içerlerindeki donatının HCl ortamına kıyasla H2SO4 ortamında daha çok fiziksel ve elektrokimyasal değişime uğradıkları görülmüştür.