Dijital kurumsal iletişim yetkinliğine yönelik ölçek geliştirme ve uygulama çalışması

Dijital kurumsal iletişim yetkinliği temelinde yürütülen araştırma, dijitalleşme ile kurumsal iletişim anlayışında meydana gelen değişimin Yükseköğretim Kurumlarındaki görünümüne ve paydaşlar nezdindeki düzeyine odaklanmaktadır. Bu araştırma, Rogers'ın (1983) "Yeniliklerin Yayılması Teorisi" temelinde kurumların dijital iletişim yetkinlik düzeylerini belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirme ve uygulama çalışmasıdır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; kurumsal iletişim, dijital iletişim, yetkinlik, yenilik kavramları ve kuramsal çerçeve literatür yardımı ile açıklanarak bu araştırmadaki önemi vurgulanmıştır. İkinci bölüm olan yöntem kısmında; ölçek geliştirme süreci yürütülmüştür. Burada ilk olarak, ön değerlendirme ve pilot uygulama aşamaları ile geliştirilen taslak ölçek test edilmiştir. Kapsam geçerliliği ve güvenirlilik sağlandıktan sonra saha uygulamasına geçilmiş ve AFA analizi sonucunda 2 boyut 25 maddeden oluşan Dijital Kurumsal İletişim Yetkinliği ölçeği geliştirilmiştir. Geliştirilen ölçek DFA analizi ile doğrulanmıştır. DKİY ölçeğinin model uyum indeksleri ve Ki-kare uyum indekslerinin anlamlı olduğu görülmüştür (X²/sd= 4.949). Diğer uyum indeksleri ise RMSEA=.076, IFI=.923, TLI=.915, GFI=.866, ve CFI=.922, olarak bulunmuştur. Uyum indekslerine bakıldığında, ölçeğe ait uyum indekslerinin iyi uyum ve kabul edilebilir uyum indeksi değerleri arasında olduğu sonucuna ulaşılmıştır. DKİY ölçeği Cronbach Alpha değeri ile (α=.969), dijital etkileşim alt boyutu (α=.958) ve dijital erişim alt boyutu (α=.926) değerleri, ölçeğin güvenilir olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar ile geçerli ve güvenilir olan DKİY ölçeği kullanıma sunulmuştur. Araştırmanın üçüncü bölümünde ise; geliştirilen DKİY ölçeği ile Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi ve Sakarya Üniversitesinde, iç paydaşlar tarafından üniversitenin dijital kurumsal iletişim yetkinliğinin nasıl değerlendirildiği incelenmiştir. Bunun sonucunda; dijital kurumsal iletişim yetkinlik düzeylerinin cinsiyete göre farklılaşmadığı ancak, yaş grupları arasında anlamlı farklılıklar bulunduğu tespit edilmiştir. Özellikle 18-21 ve 22-25 yaş aralığındaki bireylerin, üniversitenin dijital kurumsal iletişim yetkinliğini eleştirel değerlendirdiği ve yeterince yetkin bulmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca öğrenim düzeyleri değiştikçe dijital yetkinliklerin farklı algılandığı, lisans ve lisansüstü öğrenim düzeylerinde beklentilerin daha yüksek olduğu görülmüştür. Öğrenci ve akademisyenlerin, idari personellere göre DKİY düzeyini daha düşük puanla değerlendirdiği ve son olarak, statü dışındaki tüm sosyodemografik değişkenlerin DKİY üzerinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları özelinde kurumlara (uygulayıcılara) yönelik öneriler arasında; üniversitelerin dijital kurumsal iletişim stratejilerinin geliştirilmesi, dijital kurumsal iletişim standartlarının belirlenerek kılavuz oluşturulması, üniversitelerin iletişim ofislerinin güçlendirilmesi, mobil uygulama eksikliğinin giderilmesi, dijital erişim ve etkileşim yetkinliklerinin geliştirilerek dijital kurumsal iletişim kültürünün yaygınlaştırılması yer almaktadır. Araştırmacılara yönelik önerilerde ise; geliştirilen DKİY ölçeğinin ulusal/uluslararası yükseköğretim ve eğitim kurumlarında test edilmesi ile dijital kurumsal iletişim yetkinliğini etkileyen faktörlerin derinlemesine incelenmesi bulunmaktadır.