Dikili-Yahşibey Köyü konutları örneğinde mekânsal sürekliliğin incelenmesi

Bu çalışma kapsamında, insan-çevre etkileşiminin mekâna yansıması literatürdeki çalışmalar üzerinden araştırılmıştır. Mekân örgütlenmesi başlığı altında kültür-kullanıcı ilişkisi ve mahremiyet kavramı ele alınmıştır. Bu araştırmalar doğrultusunda, yapılı çevrenin; yapının yerle ve yapının kullanıcıyla hesaplaşması sonucu oluştuğu belirlenmiştir. Bu saptamayı irdeleyebilmek için yapı-yer ve yapı-kullanıcı ilişkilerinin en basit örneklerini taşıyan anonim yerleşmelere değinilmiş ve bu yerleşmelerdeki yapı aktarımının sürekliliği vurgulanmıştır. Anonim yerleşmelere farklı kültürlerin ve farklı mekân üretim biçimlerinin eklemlenmesi söz konusu olduğunda var olan bu sürekliliğin etkilenmesi problem olarak belirlenmiştir. Farklı yaşama kültürlerinin bir arada bulunduğu yerleşmelerde mekânsal sürekliliği etkileyen faktörler, Yahşibey Köyü'nde, mekân dizimi tekniğiyle yapılan alan çalışması üzerinden irdelenmiştir. Mekân dizimi analizleri mahremiyet kavramı üzerinden tartışılmış ve kullanıcıların kültürel çeşitliliğiyle ilişkilendirilmiştir. Yahşibey Köyü konutları örneğinde, yerle ilişkileri benzerlik gösteren yapı gruplarının, yapı dışında mekânsal süreklilik sağladığı; kullanıcıyla ilişkileri farklılık gösteren yapı gruplarının ise yapı içindeki mekânsal sürekliliği kırdığı belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Mekân örgütlenmesi, insan-çevre etkileşimi, kültür-kullanıcı ilişkisi, mahremiyet, mekânsal süreklilik, mekân dizimi