Evaluation of alveolar bone resorption after tooth extraction with dental volumetric tomography

Diş çekimi sonrasında bukkal kemikte meydana gelen değişiklikler, hastanın sağlığını ve estetik beklentisini olumsuz etkilemektedir. Bu sebeple bukkal kemiğe minimum zarar veren birçok atravmatik diş çekim yöntemi geliştirilmiştir. Bu randomize kontrollü klinik çalışmanın amacı periotome ve elevatör kullanılarak yapılacak diş çekimi sonrası meydana gelen alveolar kemik rezorpsiyon miktarı, yumuşak doku iyileşmesi, ve hasta post-operatif ağrı miktarının karşılaştırılmasıdır. Diş çekimi endikasyonu verilen 26 dişte, test grubunda periotome yardımıyla periodontal fibriller kesilirken, kontrol grubunda elevatör yardımıyla dişler eleve edilmiştirve sonrasında davye ile diş çekimi yapılmıştır. Diş çekimi sonrası her iki gruptanda 24 saat içerisinde ve 3. ayda konik ışınlı bilgisayarlı tomografi(CBCT) ile görüntüleme yapılmıştır. Hastalara diş çekimi sonrası meydana gelen ağrıyı değerlendirebilmesi için görsel analog ölçek (VAS) verilmiş, ilk 7 gün boyunca oluşan ağrıyı puanlaması istenmiş ve 7. Günün sonunda veriler toplanmıştır. Hastaların yumuşak doku iyileşmesi 7. Gün sonunda kontrol edilmiş ve diş çekimi sonrası iyileşme indeksi yardımıyla değerlendirilmiştir. Diş çekimleri sonrası 7. Gün değerlendirilen ağrı ve yumuşak doku iyileşmesi açısından her iki grup arasında istatiksel açıdan anlamlı fark gözlenmemiştir (p>0.05). 3. Ay sonunda CBCT yardımıyla yapılan radyolojik değerlendirmede bukkal kemik yüksekliği ve çekim soketinin bukko ligual/palatal mesafesinde istatiksel açıdan herhangi bir fark gözlenmemiştir (p>0.05). Alveol soketinin dolma yüzdesi ise test grubunda, kontrol grubuna göre istatiksel açıdan daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Bu çalışmanın limitleri dahilinde, periotome'un geleneksel elevatöre göre üstünlüğü bulunamamıştır. Uzun dönem takipli, örnek sayısı artmış ve histolojik değerlendirmelerin yapıldığı çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.