Bakışı ifşa etmek: II. Abdülhamid döneminde adli fotoğrafın karşı-adli bir okuması

Bu tez karşı-adli bir yaklaşımı psikanaliz ile birleştirerek II. Abdülhamid dönemine ait adli fotoğrafların eleştirel bir okumasını yapmaktadır. Mevcut akademik çalışmalar Hamid albümlerinin görsel temsile sıkı bir düzen getirip fotoğrafik imgeyi kontrol altına alma çabasına fazlaca vurgu yaparken, fotoğraf edimine katılan öznelerin failliğini göz ardı etmektedir. Tez bu yaklaşıma karşı çıkarak, kontrolcü bakışı sekteye uğratan çelişkilerin ve muğlaklıkların altını çizmeyi ve öznenin failliliği öne çıkarmayı amaçlamaktadır. Bu niyetle, tez 1896'daki Osmanlı Bankası Baskını'nda yaralananların fotoğraflarını içeren albüm ile 1905 yılında Ermeni Devrimci Federasyonu'nun İzmir'de yürüttüğü saldırı planlarını belgeleyen albümü incelemektedir. Bu iki devlet destekli fotoğraf albümünün inşa ettiği adli anlatıları Ermeni Sorunu'nun tetiklediği kolektif travmayı çözmeye yönelik sembolik edimler olarak ele alarak, fotoğrafların seyirciyi fantazmatik bir egemen bakışla nasıl özdeşleştirmeye çalıştığına bakmaktadır. Tez, Lacancı psikanalizdeki "gerçek bakış" kavramını kullanarak bu fantazmatik özdeşleşmenin kırılganlığına vurgu yapmakta ve anlamın sekteye uğradığı anlara odaklanmaktadır. Ayrıca, travmatik gerçek bakışın ifşa olduğu bu anların, öznelerin deneyimlerini anlamlandırmamıza nasıl imkan tanıdığını tartışmaktadır. Bu deneyimleri mercek altına alan tez, kendi rızaları dışında fotoğraf ediminin nesnesi ya da üreticisi olan öznelerin sembolik şiddete maruz kalıp pasif bir konuma itildiğini, ancak buna rağmen devletin kontrolcü bakışına karşı örtük de olsa bir direnç gösterip failliği geri kazanabildiklerini savunmaktadır.