Dişlerden veya kemikten destek alan carrıere dıstalızer apareyiyle yapılan tek taraflı distalizasyonun dentofasiyal yapılar üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Giriş: Bu çalışmanın amacı tek taraflı distalizasyon gereken bireylerde mini vida ve lingual ark desteğiyle uygulanan Carriere Distalizer apareyinin dentofasiyal yapılar üzerine etkilerinin değerlendirilmesidir. Bireyler ve yöntem: Çalışmaya 20 hasta dahil edildi. Dahil edilme kriterleri şunlardı; tek taraflı Sınıf II ya da baş başa molar-kanin ilişkisine sahip olmaları, üst ikinci molar dişlerinin sürmüş olması, normal ya da horizontal büyüme yönünde olmaları, açık kapanış eğilimi bulunmaması. Çalışmaya dahil edilen hastalar kökler arasındaki kemik genişliği ve yapışık dişeti genişliğinin uygunluğuna göre gruplara ayrıldı. Carriere Distalizer apareyi 1. grupta (n=10) lingual ark, 2.grupta (n=10) ise mini vida desteğiyle uygulandı. Bireyler, tedavi başlangıcında (T1) ve tedavi sonunda (T2) alınan model ve sefalometrik film kayıtları ile değerlendirildi. Bulgular: Tedavi lingual ark grubunda 3 ± 0.7 ay, mini vida grubunda ise 4 ± 1.2 ay sürmüştür. Sefalometrik filmlerden ölçülen ortalama distalizasyon miktarı lingual ark grubunda 3.4 ±1.8 mm, mini vida grubunda ise 3.1 ± 0.6 mm'dir. Birinci molar dişteki eğilme miktarı ise palatal düzlem referans alındığında lingual ark grubunda 0.8°, mini vida grubunda 2° bulunmuştur. Lingual ark grubunda IMPA açısında anlamlı miktarda (3.1°) artış görülmüştür. Maksiller kanin spontan şekilde distalize olmuştur. İskeletsel ve yumuşak dokularda istatistiksel olarak anlamlı bir değişim görülmemiştir. Sonuçlar: Çalışmamızın sonucunda Carriere Distalizer apareyinin tek taraflı kullanımında; iskeletsel ve yumuşak dokular üzerinde anlamlı etkisinin olmadığı, lingual ark grubunda alt keserleri anlamlı miktarda labiale eğimlendirdiği, mini vida grubunda üst keserlerin anlamlı miktarda retrakte olduğu ve her iki grupta da etkili distalizasyon gerçekleştiği belirlendi.