Dystopia and doppelgangers: The gothic indictment

Özet Distopya ve Yansımaları: Gotik Eleştiri Ertuğrul Koç İngiliz Edebiyatı Doktora Tezi Tez Yönetmeni: Dr. Leonard Knight Ocak, 1997 Gotik roman tarzı hep yanlış yorumların kurbanı olmuştur: tuhaflıkları için katledilmediği zamanlarda sırf dehşetli tahayüllerinden ötürü göklere çıkarılmıştır. Aslında Gotik "Augustan Çağı", ya da "İlerleme Çağı" diye adlandırılan, düzene ve estetiğe önem veren "rafine" toplum kültürünün bir yan ürünü ve onun eleştirisidir. Ortaya çıkışının ardında somut bazı sosyal ve tarihi sebepler mevcuttur. Gotik roman tarihi ve toplumsal hataları eleştirirken ilginç bir biçimde felsefi ve dini bir derinliği de içinde barındırır: en gerçek üstü anlatımlarında bile 18 ve 19 yy. Britanya'sının ve onun bireylerinin politik, ekonomik, dini, ahlaksal ve psikolojik çelişkilerine yer verir. Ortaçağ'a ve Katolik inancına karşı olan dengesiz tutumuyla, geleneksel edebiyat motiflerini kullanımındaki fütursuzluğuyla ve inanç sistemleriyle Aydınlanmanının akılcı doktrinlerini bir arada ele almasıyla Gotik, tüm rasyonel ve kutsal öğeleri hiçe sayar. Sonuçta Gotik, hem distopya türü bir hiciv, hem de psikolojik olarak etkili bir "fantezi roman" tarzıdır. Bu tez beş Gotik roman incelemesinden oluşmaktadır: Horace Walpole'un The Castle of Otrantö 'su, Ann Radclife'in The Mysteries of Udolphdsu, Matthew Lewis'in The Monku, Charles Maturin'in Melmoth the Wanderer"! ve Mary Shelley'nin Frankensteiriı. Bu eserlerde kullanılan Gotik motifler burjuva toplumunun geçmişle olan bağının kopukluğunu alaycı bir biçimde yansıtmakta; toplumsal çelişkileri (bazısı güncel, bazısı evrensel) en çarpıcı biçimde ortaya koymakta ve bu sorunları da kasten çözümsüz bırakmaktadır.