Diyabetes mellitus hastalarında HbA1c düzeyleri ile lipid profili ve karaciğer fonksiyonları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

HbA1c ile lipid seviyeleri arasında önemli ilişki olduğu bulunmuştur. Dislipidemiye ek olarak artmış HbA1c kendi başına bağımsız olarak inme ve koroner arter hastalığı için risk faktörü olarak tanımlanmıştır. Tip 2 diyabetes mellitus (DM) hastalığı ile alkolik olmayan yağlı karaciğer hastalığı (NAYKH) arasındaki ilişki literatürde gösterilmiştir. NAYKH basit şekilde yağ birikiminden, enflamasyona (NASH), fibröze, siroza, karaciğer yetmezliğine, hepatoselüler karsinoma kadar geniş bir spektruma sahiptir. Araştırmacılar NAYKH tanısı olan bireylerin Tip 2 DM için 2 kat artmış riski bulunduğunu ve özellikle Tip 2 DM ile beraber olduğunda onkolojik, kardiyovasküler ve renal hastalıklar geliştirme riskinin arttığını göstermiştir. Tip 2 DM hastalığının NAYKH için bağımsız bir risk faktörü olduğu da gösterilmiştir. Prediyabet ya da diyabet hastası olup yüksek riskli veya hepatik enzimlerinde yükseklik saptanan hastalarda NAYKH için tarama önerilmektedir. İnsülin direncinin baş rolde oynadığı mekanizmalar sonucunda karaciğer ve dislipideminin de ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Çalışmamızda glisemik kontrol ile ilişkilerine bakmak için lipid profilleri ve hepatik enzimlerinin yanında girişimsel olmayan ve ileride karaciğer fibröz taramalarında daha yaygın şekilde kullanılabileceğini düşündüğümüz FIB-4 ve APRI indekslerini de ekledik. HbA1c ile lipid parametreleri ve hepatik enzimleri arasındaki ilişkiyi gösterdik. Bir hastanın kötü glisemik kontrol grubunda olabileceğini tahmin etmede açlık glukozu ve GGT'nin kullanılabileceğini gösterdik. İlginç olarak glisemik kontrol kötüyken FIB-4'ün azaldığını bulduk. Tüm bu sonuçlar ile beraber birinci basamakta girişimsel olmayan indeksler için ileri çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: HbA1c, dislipidemi, hepatik enzimler, FIB-4