Diyabetes mellitus tanısı olan geriatrik olgularda SGLT2-İ kullanımının kognitif fonksiyonlar üzerine etkisi

Amaç: Bu çalışmada, SGLT-2 inhibitörü kullanan Tip 2 diyabetes mellitus tanılı geriatrik bireylerde bilişsel, metabolik ve fonksiyonel değişimlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Geriatri polikliniğine başvuran, diyabet tanısı almış ve SGLT-2 inhibitörü kullanan ≥65 yaş bireyler ile diyabet tanısı olmayan benzer yaş grubundaki bireyler karşılaştırılmıştır. Tüm bireyler 6 ay süreyle takip edilmiştir. Bilişsel fonksiyonlar Mini Mental Durum Muayenesi (MMSE), fonksiyonel durum Barthel İndeksi, Lawton-Brody IADL, POMA ve 6 metre yürüme testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: SGLT-2 inhibitörü kullanan grupta HbA1c, LDL, VKİ ve albümin/kreatinin oranlarında istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler saptanmıştır. MMSE skorlarında global düzeyde anlamlı bir değişiklik görülmezken, kayıt alt bileşeninde sınırlı bir gerileme izlenmiştir. Alt grup analizlerinde, yalnızca SGLT-2 inhibitörü kullanan bireylerde bilişsel fonksiyonlarda stabilite korunmuş; SGLT-2 inhibitörü ile birlikte DPP-4 inhibitörü kullanan bireylerde ise MMSE skorlarında anlamlı azalma görülmüştür. Sonuç: Glisemik kontrolü sağlanmış ve kilo kaybı elde edilmiş geriatrik diyabet hastalarında SGLT-2 inhibitörü kullanımı, bilişsel testlerde global düzeyde anlamlı bir bozulmaya neden olmamıştır. Bulgular, bu ilaçların geriatrik popülasyonda bilişsel açıdan güvenli olabileceğini ve potansiyel nöroprotektif etkiler taşıyabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Bilişsel bozukluk, diyabet, geriatri, nöroprotektif ajanlar, SGLT2 inhibitörleri