Diyanet İşleri Başkanlığı 4-6 yaş grubu Kur'an kursları öğretim programının (2022) program geliştirme ilkeleri ve öğretici görüşlerine göre değerlendirilmesi

Öğretim programları sürekli olarak değişen zamana uyum sağlayarak kendini yenileyen ve gelişen formatta olmalıdır. 4-6 yaş grubu Kur'an kursları öğretim programı 2014 yılından beri birçok yönden yenilenmiş ve geliştirilmiştir. 2014 yılı 4-6 yaş öğretim programı, programın ve uygulamanın yeni olmasından kaynaklı eksikleri mevcut olup 2018 yılında uygulanan öğretim programıyla eksiklikleri giderilmeye çalışılmıştır. 2022 yılında ise eğitimin yarım ve tam gün şeklinde uygulanmaya başlanmasıyla program, yarım ve tam gün uygulanacak şekilde, konu ve kazanımlar yeniden değerlendirilmiş, programa çocukları farklı gelişim alanlarında destekleyecek etkinlikler eklenerek program yeniden güncellenmiştir. Bu çalışma, 2022 yılında güncellenen 4-6 Yaş Kur'an kursu öğretim programının program geliştirme ilkeleri açısından ve öğretici görüşlerine göre incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışması modelinde gerçekleştirilmiştir. Veri toplama sürecinde yarı yapılandırılmış mülakat tekniği kullanılmıştır. Çalışmada veri kaynağı olarak 4-6 yaş Kur'an kursu öğretim programı ve konuyla ilgili yarı yapılandırılmış mülakat yöntemi ile gerçekleştirilen öğretici görüşleri kullanılmıştır. Görüşmeler araştırmanın amaçlarına uygun olarak nitel bulgu elde etmeye yeterli olacak sayıda öğretici ile yapılmıştır. Görüşmelerde maksimum çeşitlilik sağlayabilecek şekilde öğretici seçimine gidilmiştir. Mülakatlar, Kocaeli ili Gölcük, Başiskele ve Kartepe müftülüklerine bağlı 4-6 yaş Kur'an kurslarında görevli olan ve 2023-2024 eğitim-öğretim yılında görev yapan 13 öğreticiyle yüz yüze olarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler betimsel analiz yapılarak yorumlanmıştır. Araştırma bulgularına göre; 2022 yılı 4-6 yaş öğretim programının program geliştirme yaklaşımlarından konu merkezli, öğrenci merkezli ve problem merkezli yaklaşımın sentezlendiği sonucuna ulaşılmıştır. Program geliştirme modellerinden Taba-Tyler yaklaşımının benimsendiğini sonucuna ulaşılmıştır. Öğreticilerden elde edilen bulgulara göre; öğreticilerin büyük bir kısmı, programın din eğitimi ve değerler eğitimi açısından yeterli olduğunu düşünmekte ancak soyut kavramların somutlaştırılması ve öğretim materyallerinin yetersizliği gibi konularda geliştirilmesi gerektiğini belirtmektedirler. Fiziki şartlar ve yardımcı personel eksikliği, öğreticilerin karşılaştığı başlıca sorunlar arasında yer almaktadır. Öğreticiler, derslerde drama, oyun ve tekrarlama gibi çeşitli yöntem ve teknikler kullanmakta ancak daha fazla dijital kaynak ve materyale ihtiyaç duymaktadır. Ölçme ve değerlendirme yöntemleri açısından öğreticiler, genellikle soru-cevap ve gösterip yaptırma yöntemlerini tercih etmektedir. Sonuç olarak öğreticiler, programın genel olarak yeterli olduğunu düşünmekte ancak daha fazla öğretim materyali ve kaynağın sağlanması, fiziki şartların iyileştirilmesi, yardımcı personel eksikliğinin giderilmesi gibi konularda iyileştirmeler yapılması gerektiğini belirtmektedirler. Öğreticiler, programın etkinliğinin arttırılması için programa veli katılım etkinliklerinin eklenmesi, programın yerel ihtiyaçlara göre uyarlanabilir olması, öğreticilere yönelik hizmet içi eğitimlerin artırılması, velilere yönelik tanıtım programları yapılması gibi önemli öneriler sunmaktadır.