Diyetisyen ve diyetisyen adaylarında besin teknolojisi neofobisi ile sürdürülebilir beslenme davranışları arasındaki ilişki

Bu çalışma, diyetisyen ve diyetisyen adaylarında besin teknolojisi neofobisi ile sürdürülebilir beslenmeye yönelik davranışlar arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yürütülmüş, kesitsel ve tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. Veriler, Türkiye'de yaşayan Beslenme ve Diyetetik bölümü öğrencileri ile diyetisyenlerden, Haziran 2024-Nisan 2025 tarihleri arasında çevrim içi anket yöntemiyle toplanmıştır. Çalışmanın örneklemini 414 diyetisyen ile 418 Beslenme ve Diyetetik bölümü öğrencisi olmak üzere toplam 832 birey oluşturmuştur. Ankette, sosyodemografik özellikler bilgi formu, "Sürdürülebilir Beslenmeye Yönelik Davranış Ölçeği" ve "Besin Teknolojisi Neofobisi Ölçeği" kullanılmıştır. Katılımcıların Sürdürülebilir Beslenmeye Yönelik Davranış Ölçeği puanları incelendiğinde; diyetisyenlerin, tüm alt boyutlarda (besin tercihi, besin israfının azaltılması, mevsimsel ve yerel beslenme ile besin satın alma) öğrencilere kıyasla daha yüksek puan aldığı belirlenmiştir (p<0,05). Bu ölçeğin besin satın alma alt boyutunda, 4. sınıf öğrencilerinin (3,47±0,71), 1. sınıf öğrencilerinden (3,20±0,85) daha yüksek puan aldığı saptanmıştır (p=0,048). Ayrıca çocuk hastalıkları alanında çalışan diyetisyenlerin (117,07) puanının, yetişkin hastalıkları (104,98) ve "diğer" alanlarda çalışanlara (101,24) göre daha yüksek olduğu görülmüştür (p<0,05). Her iki grubun da besin teknolojisi neofobisi puanlarının; sosyodemografik özellikler ve çalışma koşulları açısından benzer olduğu belirlenmiştir (p>0,05). Besin teknolojisi neofobisi puanları açısından da öğrenciler (47,00±12,93) ve diyetisyenler (47,51±13,38) arasında farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Her iki grupta da sürdürülebilir beslenmeye yönelik davranışlar ile besin teknolojisi neofobisi arasında çok zayıf, pozitif bir ilişki saptanmıştır (öğrenci: r=0,164, p=0,001; diyetisyen: r=0,137, p=0,005). Bu bulgular, beslenme ve diyetetik bölümünün eğitim müfredatının yeniden yapılandırılması ve diyetisyenler için hizmet içi eğitim programlarının geliştirilmesinin kritik önem taşıdığını göstermektedir.