The representation of nature and non-human and the importance of literature: An ecocritical approach to Margaret Atwood's Oryx and Crake and Jeanette Winterson's The Stone Gods

Bu tez, Margaret Atwood'un Oryx and Crake (2003) ve Jeanette Winterson'ın The Stone Gods (2007) adlı iki çağdaş distopik romanında doğanın ve insan olmayanın temsilini inceler. 21. yüzyılın başlarındaki bu iki kıyamet sonrası roman, ötekileştirilenleri temsil etmeleriyle ve ekolojik açıdan hassas anlatımlarıyla, hümanizmin insan merkezli dünya görüşünün ötesine geçerek insan merkezli anlatıların kör noktalarını ortaya koyar, insan ve insan dışı yaşamları birbirine bağlı hayatlar olarak betimler ve de insanlar ve insan olmayanlar arasındaki alternatif ilişkileri keşfeder. Bu iki romanı dünyanın ekolojik bozulması hakkında bize ne söylediklerini anlamak için tartışıyorum çünkü ötekinin temsili olmadan karşı karşıya olduğumuz çağdaş ekolojik ve politik sorunlara bir çözümden bahsedilemez. Bu tezde ayrıca edebiyatın hem karakterler hem de okuyucular için önemini ve işlevini sorguluyorum. Bu metinlerin bize Antroposen çağında potansiyel olarak neler sunabileceği hakkında tahmin yürütüyorum. Ayrıca insan olmayanın temsilinin çeşitli zorlukları olduğunu ve sözmerkezci olmaktan kaçamayacağını tartışmak için metinlerden bazı örneklere odaklanıyorum.