Doğayı öğrenme ortamlarına dahil etmek: Eğitim yapılarında biyofilik tasarım yaklaşımı üzerine bir inceleme

Biyofili hipotezi, insanın yapısı gereği doğal çevre ile bağ kurmaya eğilimli olduğunu ve bu bağın koparılmasının fiziksel, psikolojik ve sosyal açıdan olumsuz etkiler doğurduğunu öne sürmektedir. Bu bağlamda yapılı çevrede doğanın varlığını geliştirmeye odaklanan hem insanlara hem de çevreye fayda sağlayan iyileştirici bir çevre yaklaşımı olan biyofilik tasarımın gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Öğrenme ortamlarının planlanması sırasında genellikle kullanıcıların zihinsel ve duygusal durumları göz ardı edilerek, çoğunlukla sadece işlevsel verimliliğe odaklanılmaktadır. Ancak, öğrenme ortamlarının tasarımında doğadan esinlenen unsurların sadece estetik bir girdi olarak değil, aynı zamanda temel bir gereklilik olarak düşünülmelidir. Biyofilik tasarım yaklaşımının öğrenme ortamlarındaki rolü, bireylerin öğrenme ve öğretme süreçlerini desteklemeye, zihinsel ve duygusal zekalarını geliştirmelerine ve doğa ile sürdürülebilir bir bağ kurmalarına olanak tanır. Çalışmada, dünya çapından seçilen, insan-doğa etkileşimini benimseyen 15 farklı öğrenme ortamı projesinin mimari analizlerinden elde edilen bulgular bütüncül olarak değerlendirilmiş ve biyofilik tasarım parametrelerinin bu projelerdeki uygulama alanları ve yöntemleri tartışılmıştır. Bu bağlamda amaç, öğrenme ortamlarında biyofili kavramını araştırmak, doğayla ilişki kuran öğrenme ortamlarını bütüncül bir perspektiften incelemek ve biyofilik tasarımlı bir öğrenme ortamının nasıl olması gerektiğine dair bir örneklik teşkil etmektir.