Doğu Karadeniz'deki kara midye ve deniz salyangozundan izole edilen Escherichia colilerde antibiyotik direnç genlerinin belirlenmesi

Bu çalışmada Doğu Karadeniz'den toplanan deniz salyangozu (Rapana venosa) ve kara midyeden (Mytilus galloprovincialis) izole edilen Escherichia coli'lerde antibiyotik direnç seviyesi, direnç geni bulundurma durumları ve direncin aktarılabilir boyutu geleneksel ve moleküler yöntemlerle araştırılmıştır. Bakterilerde test edilen antibiyotiklere karşı en yüksek direnç sulfametaksazol antibiyotiğine karşı tespit edilirken en düşük direnç florfenikole karşı belirlenmiştir. Bakterilerin çoğul antibiyotik direnç (MAR) indeksi tüm izolatlar için ortalama 0,28 olarak hesaplanmıştır. İstasyonlar arasında en yüksek MAR değeri 0,34 ile Trabzon istasyonlarında tespit edilirken en düşük 0,18 ile Artvin istasyonlarından izole edilen bakterilerde tespit edilmiştir. İzole edilen toplam 54 izolatta test edilen genlerden en yüksek % 98,1 oranında ampC geni tespit edilirken en düşük sul3 geni % 3,7 oranında tespit edilmiştir. Yapılan konjugasyon deneyleri kapsamında plazmit içeren toplam 24 bakterinin 10 tanesi plazmitlerini alıcı suşa aktarabilme yeteneğine sahip olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen transkonjugant bakterilerde orjinal suşta bulunan direnç genlerinin varlığı araştırılmıştır. Tespit edilen bazı genler DNA dizi analizi ile doğrulanmıştır. Bakterilerde antibiyotiklere karşı direnç durumu dünya çapında ekolojik öneme sahiptir. Bu direnç geni bulunduran bakterilerin patojen ve/veya patojen olmayan bakteriler arasında direnç genlerinin yayılmasında önemli rol oynadığı bilinmektedir.