Fx volatility, financial stability and macroprudential policies; case for Turkey

Bu çalışma, 2008 küresel finansal kriziyle başlayan ve günümüze kadar devam eden ekonomik toparlanma çalışmalarının özet bir incelemesidir. Hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde uygulanan makroihtiyati politikalar detaylı olarak incelenmiştir. Uygulanan bu politikaların finansal istikrarı hangi yöntemlerle sağlayacağı açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmadaki ana sorunsal ise Türkiye'de uygulanan makroihtiyati politikaların, döviz kuru oynaklığını düşürerek finansal istikrara bir katkı sağlayıp sağlamadığının test edilmesidir. 2006 yılında enflasyon hedeflemesi rejimine geçerek fiyat istikrarını temel amaç olarak benimseyen Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB), krizle birlikte fiyat istikrarına odaklanıp finansal istikrarı göz ardı eden para politikalarının enflasyon hedeflerini de riske attığını fark etmiştir. Finansal istikrarın fiyat istikrarına ulaşmada bir ön koşul olduğu anlaşılmış ve para politikası amaçları bu kapsamda yeniden dizayn edilmiştir. Küresel kriz boyunca yaşanan yüksek sermaye girişlerinin finansal piyasalar üzerindeki olumsuz etkilerini sınırlamak amacıyla bir dizi ekonomi politikasını uygulamaya konulmuştur. Bu kapsamda kriz süresince TCMB, geleneksel politikaların yanı sıra bir dizi geleneksel olmayan para politikası araçları geliştirmiştir. Bu politikalara genel olarak makro-ihtiyati politikalar adı verilmektedir. Tek amaç – tek araç (fiyat istikrarı – kısa vadeli faiz oranları) politikası terk edilmiş, hem fiyat istikrarı hem de finansal istikrar amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla yeni bir araç bileşeni (döngüsel ve yapısal) uygulamaya konulmuştur. Bu politika karmasıyla, yeni nihai ve ara hedefler belirlenmiş, para politikası uygulamaları bu kapsamda yeniden gözden geçirilmiştir. TCMB'nin, finansal istikrarın öncü göstergesi olarak takip ettiği iki temel değişken döviz kuru oynaklığı ve kredilerin büyüme hızıdır. Ayrıca bu iki kanal, fiyat istikrarını da dolaylı şekilde etkilemesi nedeniyle de TCMB açısından ayrı bir öneme sahiptir. Bu çalışmada, küresel kriz sonrasında döviz kuru oynaklığını önlemede kullanılan makro-ihtiyati politikalar ile bu politikaların finansal istikrarı sağlamada ne gibi katkıları olduğu açıklanmaya çalışılmıştır.