Death of Drama: Entropy in Sarah Kane's Blasted, Crave and 4.48 Psychosis

Entropi, bir sistemdeki düzensizlik ve rastgelelik derecesidir. Termodinamiğin ikinci yasasına göre kapalı bir sistemde entropi daima artmaktadır. Bu yasa, evrendeki unsurların düzenden düzensizliğe doğru kaymasına yönelik evrensel bir eğilimi yansıtmaktadır. Entropinin etkileri yaşamın çeşitli yönlerine nüfuz eder ve onu edebiyat da dahil olmak üzere çeşitli disiplinlerde uygulanabilir kapsamlı bir kavram haline getirir. Bu temel kavram tiyatro alanına da kolaylıkla uygulanabilir. Bu tezin temel amacı, Sarah Kane'in Blasted, Crave ve 4.48 Psychosis isimli üç önemli oyununun ayrıntılı analizleri üzerinden, entropi ile dramatik tiyatrodan postdramatik tiyatroya geçiş arasındaki yakın ilişkiyi aydınlatmaktır. Bu tez, Kane'in geleneksel dramatik biçim çerçevesinde, suratına tiyatronun deneysel tavrını benimsediği Blasted oyununun incelenmesiyle başlar. Blasted, parçalı bir hikâye akışına sahip olmasına ve zorlu konuları irdelemesine rağmen, seyirciyi bütün bu karmaşa boyunca net bir yol haritasıyla yönlendiren tutarlı bir yapıya sahiptir ve bu sebeple de bu tezde Kane'in en düşük entropi düzeyine sahip oyunu olarak ele alınır. Bu oyundaki düşük entropi düzeyi, Kane'in sonraki eserlerinde ortaya çıkan artan entropiyi değerlendirmek için bir referans noktası sağlar. Crave'in analizi, olay örgüsü, sahne yönergeleri ve yapısal bütünlüğün bilinçli olarak eksik olduğunu göstererek, geleneksel dramatik unsurlardan kasıtlı bir sapmayı işaret eder. Belirsizliğin, parçalanmanın ve şiirsel soyutlamanın kasıtlı olarak kabul edilmesi, entropide önemli bir artışı gösterir ve seyircinin daha aktif ve yorumlayıcı katılımını gerektirir. Bu değişim tiyatral sözleşmeyi yeniden tanımlayarak anlamı oyun yazarı ve seyirci arasında ortak bir çaba haline getirir. 4.48 Psychosis ile Kane, bir önceki çalışması Crave'de başlattığı yapısal deneyleri ilerleterek kaos alemine doğru cesur bir adım daha atar. Bu oyunun dramatik tiyatronun tüm geleneksel kurallarını tamamen reddetmesi, onu Kane'in en entropik çalışması olarak öne çıkarır. Bu oyunda aşırı düzensizlik ve kaos seviyesini kucaklayan Kane, seyircisini geleneksel hikâye anlatımının güvenli sularından çıkararak ve karakterlerinin parçalanmış ruhunun kaotik derinliklerine inmeye zorlar. 4.48 Psychosis sadece tiyatral formun sınırlarını test etmekle kalmaz, aynı zamanda entropinin seyirciler için kafa karıştırıcı ve düşündürücü bir deneyim yaratmak için nasıl kullanılabileceğine dair ilgi çekici bir örnek teşkil eder. Bu tez, seçili üç oyunun derinlemesine bir incelemesini yaparak, Kane'in entropinin gücünü yalnızca düzensizliğin bir ölçüsü olarak değil, aynı zamanda insanın karmaşıklığını anlatmak ve tiyatronun devrimci gücünü keşfetmek için güçlü bir araç olarak nasıl kullandığını göstermeyi amaçlamaktadır.