Normatifin sınırlarını çizmek

Normativite nedir? Normatif olanı ne belirler? Normatif olanla tanımlayıcı özellikler, olgular ve önermeler arasındaki ayrım nedir? Bu soruları yanıtlamak için iyi bir başlangıç bir önermenin ne zaman normatif olduğunun gerekli ve yeterli koşullarını ortaya koymaktan geçer.Bu koşullar, bir önermenin ne zaman normatif olduğunun gerekli ve yeterli koşulları olduğundan, yukarıdaki sorulara bir önermenin normatif olması için gereken koşulları belirlemek suretiyle yanıt arayacağım. Ancak bu tezde, belirli bir yanıtın savunuculuğunu yapmayacağım çünkü böylesi bir girişim işbu çalışmanın sınırlarını aşar. Yerine, bu sorulara verilmiş yanıtlar olarak görülen iki yaklaşımı inceleyip onların eleştirel bir değerlendirmesini yapacağım. Bunlardan ilki, Kit Fine ve Gideon Rosen'ın çalışmalarından esinlenerek ortaya konan, bir önermenin kiplik (modal) durumuna dayalı model. İkincisi ise, Barry Maquire tarafından ortaya konan ve önermeler arası temellendirme (grounding) ilişkilerine dayalı model. Bu sırada, önermelerin normativitesi üzerindeki belirli sınırlamalara da açıklık getireceğim ki bu bize gerekli koşulları sağlamada kısmen yanıt olabilsin, ne var ki böyle bir yanıtı yeterli koşullar için bulabilmek pek de kolay değil. Kavramsal sınırlamalar sağlayarak hangi önermelerin normatif olduğu konusunda bu cephede gelişme kaydetmek ahlak biliminin gerçekliği, indirgenebilirliği, gerekliliği ve Hume'un Olan'dan Olması gereken'in çıkarılamazlığı görüşünün yeniden yapılandırılması ile ilgili felsefi tartışmalara katkı sağlayacaktır.