Dukhalar ve doğa algisi- koruyucu ruhlarla iyi ilişkiler kurmak

Kuzey Moğolistan?ın tayga (kuzey ormanları) örtüsüyle kaplı Sayan Dağları?nda ren geyikleriyle beraber yaşayan Dukhalar,Sibirya?nın en güneyindeki ?ren geyiği çobanları?dır. Yaşamlarını sürdürmeleri ren geyiklerine bağlı Dukhalar, geyiklerini et ihtiyacı için kullanmazlar. Ren geyiklerinin asıl işlevi binek hayvanı olmasıdır; ayrıca sütünden de yararlanırlar. Dukhalar asıl geçimlerini avcılık ve derleyicilik faaliyetleriyle sağlarlar. Bu araştırma, Dukhaların geçim biçimlerini ortaya koyar ve doğal çevreleriyle kurdukları ilişkileri inceler. Dukhaların toplumsal örgütlenmesi de, tıpkı geçim biçimlerinde olduğu gibi, avcı-derleyici toplumlara benzer özellikler gösterir. Toplumda ortaya çıkan bir lider yoktur ve ayrıca, elde edilen av eti bütün aileler arasında paylaşılır. İnsanlar arasındaki bu eşitlikçi ilişkiler, kişilerin ren geyikleri, yabani hayvanlar ve doğa ile kurdukları ilişkilere de yansır. Dukhaların ren geyikleri ile kurdukları ilişki, sahiplikten çok ortaklık ilişkilerini andırmaktadır. Av ritüellerinde ise avlanan hayvana saygı büyük önem taşır. Av sırasında gereğinden fazla hayvanın öldürülmemesi ve böylece türlerinin devam etmesine dikkat edilir.Bu tez, Dukha toplumundaki tüm ilişkilerin karşılıklı saygı ve şevkate bağlı olduğunu ve dünyadaki uyumun bu şekilde sağlandığını söylemeye çalışır. Kişiler kendilerini dünyanın sahibi olarak değil, onun yalnızca bir parçası olarak görmektedir. Tüm dağların, nehirlerin, ormanların bir sahibi olduğuna inanırlar ve bu ruhlar doğayı esirgemektedir. İnsanlar bu koruyucu ruhlara (yer iyeleri) büyük önem verirler, çekinirler, güvenirler ve saygı duyarlar. Bu koruyucu ruhlar tüm canlılar arasında aracılık etmektedir ve evrendeki adalet ve uyumu da yine onlar sağlamaktadırlar. İnsanlar doğa ile bu ruhlar aracıyla iletişim kurarlar.