Tourism, conservation, and subjective well-being in world heritage sites: The historic areas of İstanbul

Bu araştırma, İstanbul'un Dünya Kültür Mirası alanına ev sahipliği yapan Fatih ilçesinde, turizm ve koruma çalışmaları ile yerel halkın sübjektif refahı arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Mutluluk Endeksine ek olarak turizm ve koruma algısını da ölçen anket formu, katmanlandırılmış basit rastgele örneklem ile Fatih'te yaşayan 477 kişiye yüz yüze hane halkı anketi şeklinde uygulanmıştır. Ardından, anketin uygulandığı mahalleler, turizm odaklarına göre kategorize edilerek mekânsal bir değişken elde edilmiştir. Demografik ve mekânsal değişkenlere göre olan farklılıklar soru bazında belirlenmiş ve yaşam memnuniyetini sübjektif refahın temsili bir bağımlı değişkeni olarak kullanarak, farklı refah parametreleri ve turizm ve koruma hakkındaki görüşler ile yaşam memnuniyet arasındaki ilişki mahallelerin turizm odağına göre ikili logit regresyonla tespit edilmiştir. Bulgular, Türkiye'de yaşam memnuniyeti konusundaki literatürü desteklemektedir. Buna ek olarak sonuçlar, Fatih'in turizm ile iç içe olan mahallelerinde turizm algısının daha olumlu olduğuna ve bunun aynı zamanda yaşam memnuniyeti ile de ilişkili olduğuna işaret etmektedir. Bulgular doğrultusunda, şehirlerde yer alan Dünya Kültür Mirası alanlarında yerel halkın tespiti ve bunun turizm alanlarında yapılacak olan sübjektif refah araştırmaları için olan yansımaları tartışılmaktadır. Bulgular, turizmin mekânsal dağılımının kentsel turizm destinasyonlarında sübjektif refah dokusunu etkilediğine işaret etmektedir. Bu bağlamda, yerel halkın kültürel miras ve turizm farkındalığı artıracak sosyal politika önerileri sunulmaktadır.