Düşük aydınlıklı görüntü iyileştirmede dikkat mekanizmalarının etkileri

Bilgisayarlı görü çalışmalarının başarısını önemli ölçüde artıracak olan girdi görüntülerinin netliği, kameraların doğal sahnelerin doyum noktalarına erişemediklerinden ötürü yakalanamamaktadır. Fotoğraf makinelerinin pozlama süreleri kısa tutulduğunda yakaladıkları sahnelerin karanlık olması gibi, uzun tutulduğunda ise elde edilen sahnelerin fazla aydınlıktan dolayı görüntü netliği istenilen yüksek dinamik aralığa ulaşamamaktadır. Pozlama süresinin kısa tutulmasıyla elde edilen karanlık sahne hem net değildir hem de istenmeyen gürültülere sahiptir. Pozlama süresi uzun tutularak elde edilen fazla aydınlık sahne bulanıklaşırken aynı zaman da fotoğraf çekilirken sürenin uzun tutulmasıyla eldeki titremeden kaynaklı problemleri de beraberin de getirir. Fotoğraf makinelerinin sınırlı dinamik aralık problemini çözmek için düşük ışıklı görüntü iyileştirme algoritmaları kullanılır. Bu tez çalışmasının temel amacı, düşük aydınlıklı görüntüleri iyileştirmek için dikkat mekanizmalarının etkilerini ölçmektir. Bu amaçla literatürde başarılı sonuç sergileyen SSIENET yöntemi baz alınarak farklı dikkat mekanizmalarının kullanıldığı düşük aydınlıklı görüntü iyileştirme yöntemi önerilmiştir. Literatürde var olan düşük aydınlıklı görüntü iyileştirme yöntemlerine farklı dikkat mekanizmaları dahil edildiğinde daha başarılı sonuçlar elde edildiği gözlemlenmiştir.