Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesi yoğun bakım ünitelerinde hastane enfeksiyon etkenleri ve antibiyotik duyarlılıkları

Bu çalışma Ocak 2009-Aralık 2013 tarihleri arasında yoğun bakımlarda yatarak tedavi gören ve en az 48 saat takip edilen hastaların verilerinin retrospektif olarak taranmasıyla yapıldı. Hastane enfeksiyonu tanısı konulmasında Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi (CDC) tanı kriterleri kullanıldı. Hastane enfeksiyon dansitesi hesaplanması için (Hastane enfeksiyonu sayısı/hasta günü)x1000 formülü kullanıldı. Etken mikroorganizmaların tanımlanması ve antibiyotik duyarlılıkları CLSI standartlarına uygun olarak yapılmıştır. Çalışma boyunca 2612 hastanın 447'sinde 893 enfeksiyon atağı gelişmiş olup; 785 (%87.9)'inde 934 mikroorganizma elde edilirken; 108 (%12.1) atakta etken saptanamadı. HE hızı %32.1, insidans dansitesi 33 olarak belirlenmiştir. HE gelişen hastaların %55.5'i kadın, %45.5'i erkekti. Kadınların yaş ortalaması 64.4 yıl, erkeklerin 70.1 yıl idi. En sık komorbid nedenler arasında hipertansiyon (%49.1) ve diyabet (%32.5) yer almaktaydı. HE içinde en sık hastane kökenli pnömoni, ikinci sıklıkta hastane kökenli bakteriyemi ve üçüncü sıklıkta üriner sistem enfeksiyonu saptandı. Hastane kökenli pnömonilerin %98.1'i ventilatör ilişkili pnömoni, hastane kökenli bakteriyemilerin %34.8'i santral venöz katater ilişkili bakteriyemiydi. Yoğun bakım enfeksiyonu etkeni olarak izole edilen bakterilerin %26.2'si Acinetobacter spp., %26'sı Pseudomonas spp., %9.9'u Escherichia coli, %8.5'i Metisilin dirençli S. aureus (MRSA), %5.3'ü Candida spp. ve %4.7'si Enterococcus spp. olarak bulundu. Acinetobacter türlerinin en duyarlı olduğu antimikrobiyaller kolistin, tigesiklin iken, Pseudomonas spp.' nin kolistin, amikasin, piperasilin-tazobaktamdır. Yoğun bakım enfeksiyonları tüm dünyada olduğu gibi hastanemiz için ciddi bir sorundur. Bu enfeksiyonların kontrolünün sağlanmasında sürveyans çalışmaları esastır. Hastane enfeksiyonlarının kontrolünün sağlanabilmesi için sürveyans çalışmalarının sürdürülerek her merkezin kendi enfeksiyon dağılımlarını, hastane florasını oluşturan mikroorganizmaları, direnç paternlerini belirlemesi ve ampirik tedavide doğru antibiyotik kullanımını yaygınlaştırması gerekmektedir. Yoğun bakım ünitelerine özel olarak fazla görülen enfeksiyonlara yönelik önlemlerin alınması ve enfeksiyon kontrol standartlarına uyumun artırılması için daha fazla çalışmaların yapılması gerekmektedir.