Düzenleyici ve denetleyici kurumların düzenleme yetkisinin kaynakları

Hukuk yazınında çoğunlukla bağımsız idari otorite olarak adlandırılan, ilk örnekleri Amerika Birleşik Devletleri'nde görülmekle birlikte özellikle 70'li ve 80'li yılların özelleştirmeler ve ekonomi politikaları sonucunda Kıta Avrupası'nda da yaygınlaşan ve kamu yönetiminde yeni ve özgün olduğu kabul edilen yapılar Türk hukukuna düzenleyici ve denetleyici kurumlar adıyla girmiştir. Bu yapıların enerji, sermaye, finans ve para piyasaları gibi kamusal yaşamın hassas alanları olarak nitelendirilen alanlarda regülasyon işlevi gördüğü ve piyasalara ilişkin düzenleme, denetim, yaptırım uygulama gibi yetkilerle donatılmış olduğu sıklıkla dile getirilmektedir. Bu kurumların regülasyon işlevi doğrultusunda diğer idari makamlardan daha özgün ve geniş düzenleme yetkileri olduğu öne sürülmüştür. Bu çalışma ile bu savın doğruluğu veya yanlışlığı, bu kurumların düzenleme yetkisinin kaynağı incelenerek tespit edilmeye çalışılmaktadır.