Düzenli olarak fitness yapan bireylerin beslenme bilgi düzeyi, ergojenik desteğe yönelik tutumları ve ilişkili faktörler

Amaç: Bu araştırma, düzenli olarak fitness yapan bireylerin beslenme bilgi düzeyleri ile ergojenik desteğe yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Toplamda 376 katılımcıya ulaşılmış ve analiz için anket formu değerlendirilmiştir. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Sporcu Beslenme Bilgisi Ölçeği (SBBÖ) ve Besinsel Ergojenik Destek Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Tanımlayıcı istatistikler ve frekans dağılımları hesaplanmıştır. Verilerin normal dağılım göstermediği ve parametrik test varsayımlarının sağlanmadığı anlaşıldığından ikili değişkenler için bağımsız örneklem Mann Whitney U testi ikiden fazla değişkenler için Kruskal Wallis H testi uygulanmıştır. Fitness Yapan Bireylerin Beslenme Bilgi Düzeyleri ile Ergojenik Desteğe Yönelik Tutumları arasında ilişki olup olmadığı spearman korelasyon katsayısından (r) yararlanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların Ergojenik Destek Tutum düzeyleri fayda (x̄ =2,8874)., doğal beslenme (x̄ =2,7467) alt boyutlarında ve Besinsel Ergojenik Destek puanlarında (x̄ =2,6280) orta düzeyde olduğu; yan etkiler ve etik boyutunda düşük düzeyde olduğu görülmektedir (x̄ =2,2267). Katılımcıların Sporcu Beslenme Bilgisi ölçeğinden aldıkları puan ortancası 43,83 olduğu ve katılımcıların %69,9'unun zayıf bilgi düzeyine sahip oldukları görülmektedir. Besinsel ergojenik destek tutum puanları ile yaş, spor yapma durumu ve ergojenik destek kullanma durumu değişkenleri ölçek toplam puan ve tüm alt boyutlarında, cinsiyet ve gelir durumu değişkeninde yan etkiler ve etik alt boyutu dışında ölçek toplam puanlarında, eğitim durumu değişkeninde fayda ve doğal beslenme alt boyutu dışında tüm alt boyutlarda istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu görülmektedir (p<0.05). Beslenme bilgi düzeyleri ile ergojonik desteğe yönelik tutumları arasında yapılan Spearman korelasyon analizi sonucu katılımcıların beslenme bilgi düzeyleri ve tüm alt boyutları ile ergojenik desteğe yönelik tutumları ve tüm alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmektedir (p<0.01). Sonuç: Düzenli olarak egzersiz yapan bireylerin beslenme bilgi düzeylerinin yetersiz olduğu, ergojenik desteğe yönelik genel tutumun kararsız olunduğu, 18-25 yaş arası bireylerin beslenme konusunda daha bilgili, 30 yaş üstü bireylerin ergojenik desteğe yönelik yetersiz bilgiye sahip olduğu, kadın bireylerin öncelikle fayda ve sağlık konusunda tutumlu olduğu, eğitim düzeyinin beslenme bilgisi üzerinde yetersiz olduğu, gelir düzeyinin artışı beslenme bilgisine katkısız olduğu ve ergojenik destek kullananların beslenme bilgisinin yetersiz olduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beslenme, Ergojenik Destek, Fitness.