The intersection between two others, the East and the West in E. M. Forster's "A passage to India"

Bu tez Doğu ve Batı kesişmesinin Lacan'ın büyük Öteki ve küçük öteki kavramlarının kesiştiği zeminde, Hintliler ve Anglo Hintliler arasındaki iç/dış karmaşasını keşfetmek için E. M. Forster'ın Hindistan'a bir Geçit romanına, Lacancı epistemoloji kapsamında, yeni bir okuma yöntemi geliştirmeyi hedefler. Möbius şerit yörüngesi hem romanın anlatım yapısında, hem de kahramanların dış gerçekle olan ilişkisinin ters dönmeleriyle baş gösterir. Travma şeridin bükülmesini sağlar. Özneler arasılık ortak büyük Ötekinin olmamasından dolayı kahramanların ilişkilerinde yok olur. Tez aynı zamanda Bhabha'nın öykünme ve Said'in büyük Öteki kavramlarına, analizde daha geniş bir zemin oluşturması için başvurur. Sömürgeci/sömürgeleştirilen, akılcı/akılcı olmayan gibi Batının ikili zıtlıkları, Hint kültürü ve yaşam standartlarıyla uyumsuzdur. Dolayısıyla, tez, Anglo Hintlilerin Hintlilere karşı müphemlik içinde olduklarını savunur. Adela ve Mrs Moore olayların bilinmezliğinden kaynaklanan bu müphemliği deneyimler ve imgeleri möbius şerit yapısında ters yüz olur. Şeridin tek yanlı olması ve doğrusal olmaması, Chandrapore'da, kahramanlar arasındaki doğrusal olmayan özneler arasılığa ayna tutar. Şeridin şekli, Anglo Hintlilerin, Hintlilere karşı emperyalist uygulamaları ve travmaya dayalı Lacancı Gerçek'in deneyimlenmesiyle hakikatin itibarsızlaştırılmasında da meydana çıkar. Mau'da, Aziz'in şiiri kendi sinthome'u olarak değişime uğrar. Şiiri, ülkesi ve Hintli kadınlar için özgürlük düşünceleriyle hayatına tutarlılık katar. Romanda, Doğu ve Batı birbirlerinin ne ayna imgesidir ne de Lacan'ın büyük Öteki ya da küçük ötekisi bağlamında yapılandırılmasıdır.