Parentification and psychological distress in adulthood: The moderating effect of differentiation of self

Bu çalışma, çocuklukta ebeveynleşme ve benliğin ayrımlaşmasının psikolojik sıkıntı düzeyine katkılarını araştırmayı amaçlamıştır. Ayrıca, ebeveynleşmenin psikolojik sıkıntı ile ilişkisinde benliğin ayrımlaşmasının düzenleyici rolü incelenmiştir. Örneklem 475 yetişkinden oluşmaktadır. 25 yaşın üzerinde olmak, çocuk sahibi olmamak ve güncel durumda bir ebeveyne bakım vermiyor olmak katılımcı kriterleri olarak belirlenmiştir. Veriler, Qualtrics aracılığıyla çevrimiçi olarak toplanmıştır. Katılımcılara sırasıyla demografik bilgi formu, Ebeveynleşme Envanteri (EE), Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği (BAÖ), Kessler Psikolojik Sıkıntı Ölçeği (K10) (Hooper, 2009; Skowron and Schmitt, 2003; Kessler ve ark., 2003) sunulmuştur. Hipotezleri test etmek için iki değişkenli korelasyonlar, hiyerarşik regresyon ve moderasyon analizi yürütülmüştür. Moderasyon modeli, benliğin ayrımlaşmasının ebeveynleşmeden algılanan fayda ile psikolojik sıkıntı arasındaki ilişkide düzenleyici etkisi olduğunu göstermiştir. Daha yüksek ayrımlaşma seviyeleri, ebeveynlik deneyiminden algılanan faydalar ile psikolojik sıkıntı arasındaki negatif ilişkiyi güçlendirmektedir. Bununla birlikte, benliğin ayrımlaşmasının ebeveyn odaklı ebeveynleşme ve kardeş odaklı ebeveynleşme ile etkileşimi, psikolojik sıkıntıyı yordamada istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Bu bulgular, farklı ayrımlaşma düzeylerinin ebeveynleşme ile etkileşiminin psikolojik sıkıntı üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığını göstermektedir. Bulgular, önceki literatür ışığında klinik çıkarımlar, sınırlılıklar ve gelecekteki araştırmalar açısından tartışılmıştır.