From a child without a parent to an adult parenting his own child: An interpretative phenomenological analysis of parenting experiences of fathers leaving residential care

Kurum bakımının bireylerin yetişkinlik dönemindeki sonuçları üzerine giderek artan çalışmalara karşın, bu bireylerin ebeveynlik deneyimleri üzerine alanyazının kısıtlı olduğu görülmektedir. Bu çalışmaların büyük çoğunluğu kurum bakımında yetişmiş annelerin deneyimlerine odaklanmaktadır ve kurum bakımında yetişmiş babaların ebeveynlik deneyimleriyle birlikte onların geçmiş yaşantılarının niteliğine yönelik nitel araştırmalar açısından alanyazında bir boşluk bulunmaktadır. Bu nedenle bu çalışmada kurum bakımında yetişmiş babaların ebeveynlik deneyimlerinin bakımverenlerle ilişkilerinden kaynaklanan deneyimleri ve benlik temsilleri açısından Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz ile derinlemesine incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcıları amaca yönelik örnekleme yoluyla seçilmiştir ve araştırmaya en geç altı yaşına kadar kurum bakımına alınmış ve şu an en az iki yaşında bir çocuk sahibi olan, beş evli baba dahil edilmiştir. Her bir katılımcıyla iki yarı-yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları 'boyun eğdirici bir ortamda dışlanmış anonim yurt çocuğu kimliğiyle yetişmenin sonucu olarak öznelliğin belirsizliği', 'kırılgan çocuğu yaratan çocukluk döneminde bakımverenlerle ilişkilerde yoksun kalınan ihtiyaçlar', 'kendisini baba konumunda olmayla özdeşleştirmede yaşanan tereddüt', 'çocuğuyla hem kendisinin hem de onun öznelliklerinin ayrışmış şekilde birlikte var olabildiği bir ilişkiyi kavramada zorluk', 'kendi çocukluk yıllarında çaresizlik deneyimiyle gelişen ve çocuklarıyla ilişkilerine aktarılan pasif baş etme yöntemleri' ve 'kurum bakımında yetişmenin güçlü yönü olarak merhamet' olmak üzere altı tema ortaya çıkarmıştır. Sonuçlar ilgili alanyazın bulgularıyla ilişkilendirilerek tartışılmıştır. Bu çalışmanın bulguları ışığında varılan sonuçlar ve klinik müdahaleye yönelik çıkarımlar sunulmuştur.