Erken çocukluk eğitiminde eğitimsel görünümü: Türkiye ve Endonezya'nın erken çocukluk eğitimi yaklaşımlarının karşılaştırmalı bir incelemesi

Bir ülkenin eğitim sistemi, ülkesinin ilerlemesini ve gelişmesini belirlemede önemli bir role sahiptir; bu nedenle dünyadaki tüm ülkeler, her zaman eğitimlerini zamanın ihtiyaçlarına ve küreselleşmeyee uyumlu hale getirmek için yenilik yaparlar. Bunun içinde diğer ülkelerin eğitimleri ile karşılaştırmaları yaparlar. Bu çalışmada Türkiye ve Endonezya'daki eğitim sistemi üzerine yapılan bir araştırma eğitim süreci ve eğitim ortamı açısından ele alınmaktadır.Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden çoklu durum çalışması kullanılmaktadır.Bu çalışmaya, Türkiye (3) ve Endonezya'daki (3) toplam 6 okuldan 14 anaokulu öğretmeni dahil olmuştur. Veriler, görüşme, döküman, gözlem ve alan notu yoluyla elde edilmiştir. Nitel veriler, betimsel analiz tekniği ile analiz edilmiştir. Geçerliliği ve güvenilirlik için very üçgenlemesi yapılmıştır. . Çalışmanın sonucu, Türkiye ve Endonezya'daki eğitim sisteminin bazı yönlerde benzerlik ve farklılıklar gösterdiğini göstermektedir. Farklılıklar, eğitimin planlamasında ortaya çıkmıştır; Türkiye'deki öğretmenler etkinlik odaklı olarak aylık ve günlük planlamaya odaklanırken, Endonezya ise dönemlik ve haftalık planlamaya odaklanmaktadır. Bununla birlikte, planlar hazırlarken her iki ülke de çocukların ihtiyaçları, yaş grupları ve öğrenci gelişimi gibi aynı konulara dikkat edilmektedir. Her iki ülkede de üç tür değerlendirme yapılmaktadır (Çocuk, Program, Öğretmen değerlendirmesi). Eğitim ortamı olarak iç ve dış mekanlar benzerdir; her iki ülke de sınıfların içerisinde merkezler yer almaktadır, dış mekanda ise bazı merkezler, oyun alanları ve ekim-dikim yapılacak tarım alanları bulunmaktadır. Farklı olarak Endonezya'da okul öncesi eğitim sınıfında bir din merkezine sahip olmasıdır. Anahtar kelimeler :Eğitim Sistemi, Karşılaştırmalı Eğitim, Türkiye, Endonezya