Atık suda hidrokarbonların biyolojik ayrışması üzerine biyosurfaktanların etkisi
Is this your thesis?
This record came from a bulk archive import. If it’s yours, link it to your profile.
Abstract (TR)
Biyolojik olarak parçalanamayan ve toksik kirleticiler içeren endüstriyel atıksularınçevresel ortamlara tam olarak arıtılmadan verilmesi, günümüzde tehlikeli atıklardankaynaklanan çevre kirliliklerinin en önemli sebeplerinden biridir. Atıksularınarıtımında uygulanan diger yöntemlerle karsılastırıldıgında, biyolojik arıtmasistemleri en ekonomik alternatif olarak karsımıza çıkmaktadır. Bununla beraber,konvansiyonel biyolojik arıtma sistemlerinin toksik ve /veya biyolojik olarak zorayrısan organik maddeler içeren endüstriyel atıksuların arıtımında zaman zamanyetersiz kaldıgı da bilinmektedir. Sonuç olarak, biyolojik arıtma sürecindeparçalanmayı hızlandıracak modifikasyonları gerekmektedir. Bu çalısmada, zorayrısabilir kirleticileri içeren atıksuların biyolojik olarak arıtımında alternatif birhızlandırıcı yöntem olarak surfaktan kullanımı incelenmistir.Bu çalısmada, aklime edilmis çamur kullanılarak 2,4-diklorofenol (2,4-DKF) ve 4-klorofenolün (4-KF) biyolojik ayrısabilirligi üzerine biyosurfaktanın etkisi,klorofenol yükleme hızı ve çamur alıkonma süresinin (ÇAS) degistirilmesi ile aktifçamur biyoreaktöründe incelenmis, ve aklime edilmemis kültürde 4-KF ayrısmasıüzerine biyosurfaktanın etkisi çalısılmıstır. Büyüme maddesi olarak glikoz vebiyosurfaktan olarak JBR 425 rhamnolipid kullanılmıstır. Kontrol ve test reaktörleriparalel olarak isletilmistir.Çalısmanın sonuçlarında, biyosurfaktan eklenilen aktif çamur sistemlerinde (testreaktörleri) 2,4-DKF ve 4-KF'ün biyolojik ayrısmasının arttıgı gözlenmistir.Özellikle, biyosurfaktanın etkisi düsük çamur yaslarında ve aklime edilmemisçamurda çok daha fazla etkili olmustur. KO, 2,4-DKF ve 4-KF biyolojik ayrısmahızları biyosurfaktan eklenilen sistemlerde kontrol reaktörüne göre daha yüksektir.Biyosurfaktan mevcudiyeti mikroorganizmalar üzerine klorofenol toksisitesiniazalttıgından dolayı, aktif çamur biyoaktivitesi isletim periyodu boyunca muhafazaedilmistir. Biyosurfaktan mevcudiyeti aynı zamanda bakteriyel büyümeye de nedenolmustur.Anahtar Kelimeler: Aktif çamur; Bakteriyel büyüme; Biyolojik ayrısma;Biyosurfaktan; 2,4-Diklorofenol (2,4-DKF); 4-Klorofenol (4-KF); Çamur alıkonmasüresi (ÇAS); Toksisite.
Author
Ayla Uysal
How to Cite
Ayla Uysal (Doktora Tezi). Atık suda hidrokarbonların biyolojik ayrışması üzerine biyosurfaktanların etkisi, 2006, Dokuz Eylül University.
Keywords
License
Tüm Hakları Saklıdır
This work is shared under the specified license terms.
More theses from Dokuz Eylül University
- Urla bölgesi kırsal mimari mirasının karakteristikleri ve koruma sorunları(2019)
- AFAD gönüllülük sisteminin etkin müdahale açısından analiz(2020)
- Muâviye b. Ebî Süfyân'a yöneltilen eleştiriler(2019)
- Polifenol-Fe(III) komplekslerinin ve tannik asit reçinenin sentezi, karakterizasyonu ve uygulamaları(2013)
- Türk resim sanatının son on yılına yönelik değerlendirmeler(1994)
- Türkiye'de kırsal hayat (1960-1970)(2022)
