Bekâr bireylerin yalnızlıkla başa çıkma tarzlarının yaşam doyumlarına etkisi: Yalova örneği

Batılı ülkeler başta olmak üzere ülkemizde ve diğer birçok ülkede yalnız yaşam, evliliği erteleme, bekâr kalma giderek artmaktadır. Genç ve orta yaşlı bekâr nüfusu devamlı artış göstermekte, bekâr insanlar sosyal bir grup haline gelmiş bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bekâr bireylerde yalnızlık ve yaşam doyumu, yalnızlık ile yaşam doyum ilişkisi, yalnızlık ile başa çıkma, yalnızlıkla başa çıkma tarzlarının yaşam doyumuna etkisi evli bireyler ile mukayese edilerek incelenmesidir. Kişinin sosyal ilişkilerinin önemli ölçüde yetersiz/eksik olduğuna dair acı bir uyarı olan yalnızlık, genelde rahatsız edici ve üzücüdür. Şiddetli ve uzun sürdüğünde kişinin akıl sağlığını tehlikeye atabilmekte, depresyona zemin hazırlayabilmekte ve intihar riskini artırabilmektedir. Duygusal, psikolojik ve evrensel bir deneyim olan yalnızlık sosyal bir varlık olan insan için çok eski bir deneyim olsa da, geçmişe nazaran günümüz modern dünyasında insanlar yalnızlığı daha çok yaşamaktadır. Bu nedenle sürekli artan bekâr nüfusun yaşamında yalnızlığın etkilerinin araştırılması oldukça önem taşımaktadır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada veriler, 30 kişi ile yarı yapılandırılmış görüşme tekniğiyle elde edilmiştir. Çalışma sonuçları, bekâr bireylerin evli bireylere göre yalnızlığı daha yoğun yaşadığı, yaşam doyumlarının daha düşük olduğu, yalnızlık ile başa çıkma da güçlük yaşadıkları ve yalnızlığın daha yoğun yaşanmasına neden olabilecek olumsuz başa çıkma tarzları geliştirdiklerini göstermiştir.