Mekanik olarak stabilize edilmiş toprak duvarlarda örtme oranının sıyrılma davranışına etkisi

Mekanik olarak stabilize edilmiş (MOSE) toprak duvar tipi, mühendislik avantajları nedeniyle en popüler istinat duvarı tiplerinden biridir. Bu duvar tipinin iç stabilite kontrolleri, diğer geleneksel istinat duvarı tiplerinden farklı olarak yapılmaktadır. İç stabilite kontrolleri, kontrol edilecek çekme ve sıyrılma yenilmelerini içerir. Çelik şerit tipi donatı, MSE duvarlarının tasarımında yaygın olarak kullanılmaktadır ve bu donatı türü söz konusu olduğunda, sıyrılma yenilmeleri, kontrol edilmesi gereken önemli bir husustur ve kaplama oranı bu durumu yöneten ana faktörlerden biridir. Merkezden merkeze yatay boşluk ve donatı genişliği, kaplama oranının ana bileşenleridir. Korozyon, çelik malzeme tipi söz konusu olduğunda kontrol edilmesi gereken bir diğer husustur ve beklenen korozyon etkisini ertelemek için galvanizleme yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir, ancak kenar korozyonu, çekme mukavemeti için çok az seviyedeki etkisinden dolayı genellikle ihmal edilen bir faktördür. Bununla birlikte, kenar korozyonu, nispeten az olmasına rağmen, sıyrılma davranışını da etkiler. Bu çalışmada, çelik şerit donatı tipi ile güçlendirilmiş MOSE duvarların kaplama oranının, sıyrılma davranışına etkisini araştırmak için bir referans tasarım üzerinde parametrik bir çalışma yapılmıştır. Bu bağlamda, Python programlama dili, referans duvarın tasarımı, farklı merkezden merkeze yatay aralık değerlerinin uygulanması ile kenar korozyonlu ve korozyonsuz şerit genişliğinin uygulanması için bir hesaplama prosedürü oluşturmak için kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçları, merkezden merkeze yatay mesafenin kritik durumda seçilmesi halinde, yenilmede çok önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir. Sonuçlar ayrıca, kenar korozyonunun tasarım ömrünün sonunda donatı yetersizliğine neden olabileceğini ve tasarım aşamasında dikkate alınması gerektiğini göstermiştir.