Birleşme ve satın almaların sigorta şirketlerinin performansı üzerindeki etkisi

Bu tez, Türkiye'deki hayat dışı sigorta şirketlerinin birleşme ve satın alma (M&A) faaliyetlerinin şirket performansı üzerindeki etkilerini firma düzeyinde finansal göstergeler üzerinden ve Farkların Farkı (Difference-in-Differences) metodolojisi kullanılarak incelemektedir. Çalışmada iki önemli M&A işlemi analiz edilmiştir: Allianz'ın Yapı Kredi Sigorta'yı satın alması ve HDI'nin Ergo Sigorta'yı devralması. Analiz, dört bağımlı değişken üzerinden yürütülmüştür: Büyüme, Aktif Kârlılığı (ROA), Özsermaye Kârlılığı (ROE) ve Kombine Oran. Veri seti, her iki hayat dışı birleşme ve satın alma olayı için (2014; 2019) işlem öncesi ve sonrası beş yılı kapsıyor ve karışıklığı azaltmak üzere dikkatlice taranmış control gruplarını içeriyor. Tanımlayıcı istatistikler, birleşme sonrası dönemde Büyüme, ROA ve ROE'de artışlara işaret etse de bu değişimler ekonometrik testler altında anlamlı bulunmamış ve sonuçların sektör genelindeki eğilimler veya makroekonomik koşullardan kaynaklanabileceğini göstermiştir. Buna karşılık, yalnızca HDI & Ergo vakasında Kombine Oran üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etki saptanmıştır. Bu bulgu, birleşmenin hasar prim dengesini ve teknik kârlılığı iyileştirmiş olabileceğine işaret etmektedir. Elde edilen sonuçlar, Türkiye sigorta sektöründe M&A faaliyetlerinin etkileirnin heterojen ve baglama özgü olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışma, strateji ve sigorta ekonomisi literatürüne üç açıdan katkı sağlamaktadır: (i) gelişmekte olan bir piyasada firma düzeyindeki sonuçlara odaklanması, (ii) yarı-deneysel bir yöntem olan Farkların Farkı (Difference-in-Differences) tasarımını kullanması ve (iii) tanımlayıcı eğilimleri çıkarımsal testlerle birlikte ele alması. Veri seti, iki hayat dışı M&A işlemi (2014; 2019) için işlem öncesi ve sonrası beş yılı kapsamakta ve karıştırıcı unsurları azaltmak amacıyla titizlikle seçilmiş bir kontrol grubunu içermektedir. Bulgular, istatistiksel olarak anlamlı iyileşmelerin nadir olduğunu göstermektedir; yalnızca bir vakada hasar prim dengesi (Kombine Oran) iyileşme göstermiştir. Bu durum, tanımlayıcı eğilimlerin ötesine geçerek güvenilir nedensel belirlemelere ulaşmanın önemini vurgulamaktadır.