Algılanan ebeveynlik stillerinin ve çocukluk dönemi anılarının duygusal dışavuruma etkisinin incelenmesi

Algılanan Ebeveynlik Stillerinin ve Çocukluk Dönemi Anılarının Duygusal Dışavuruma Etkisinin İncelenmesi Bu araştırmanın amacı algılanan ebeveynlik stilleri ve çocukluk dönemi anılarının duygusal dışavuruma etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini yaşları 18-75 arasında 151 kadın, 109 erkek toplam 260 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada Young Ebeveynlik Ölçeği, Çocukluk Dönemi Mutluluk/ Huzur Anıları Ölçeği ve Berkeley Duygusal Dışavurum Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlara göre, çocukluk dönemi mutluluk ve huzur anıları duygusal dışavurum ile pozitif yönde anlamlı bir ilişki göstermiştir. Annenin algılanan ebeveynlik stillerinin tümü birlikte duygusal dışavurumun %10'unu, babanın algılanan ebeveynlik stillerinin tümü birlikte duygusal dışavurumun %7'sini ve tüm değişkenler birlikte duygusal dışavurumun %15'ini açıklamıştır. Ebeveyni vefat etmiş kişilerin ebeveynlerinin ebeveynlik stilini daha olumlu hatırlama eğiliminde olduğu, kadınların erkeklere kıyasla duygularını daha çok ifade ettikleri, erkeklerin çocukluk anılarını kadınlara kıyasla daha olumlu değerlendirdikleri ve kadın katılımcıların algıladıkları ebeveynlik stillerinin erkek katılımcılara göre daha olumsuz olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Birincil bakım vereni annesi ya da babası olmayan kişilerin, birincil bakım vereni annesi olan kişilere kıyasla annelerini daha kuralcı/kalıplayıcı olarak algıladıkları, birincil bakım vereni babası olan kişilerin, birincil bakım vereni annesi olan kişilere kıyasla annelerini daha duygusal bakımdan yoksun bırakıcı olarak algıladıkları sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Ebeveynlik Stilleri, Duygusal Dışavurum, Duygusal İfade, Çocukluk Anıları