Çağrıştırmanın ikinci dilde biçimbirimsel üretime etkileri

Son yıllardaki çalışmalar çağrıştırmanın ikinci dil edinimini kolaylaştıran yararlı bir yöntem olabileceğini göstermektedir. Ancak çağrıştırmanın ikinci dil edinen yetişkinlerin biçimbirim-sözdizimsel yapılarının gelişiminde nasıl bir etkisi olduğu henüz araştırılmamıştır. Bu da, çağrıştırmanın ikinci dilde biçimbirim üretimindeki etkilerini incelemeyi hedefleyen bir araştırmayı gerekli kılmıştır. Bu çalışmada, çağrıştırıcı olarak kullanılan, biçimbirimsel açıdan dilbilgisel olan ve olmayan tümceleri duyduktan sonra, yetişkinlerin çağrıştırma etkisiyle bu yapıları kendi üretimlerinde doğru kullanıp kullanmadıkları incelenmiştir. Katılımcılar ana dili Türkçe olup İngilizceyi ikinci dil olarak öğrenmekte olan yetişkinlerdir ve araştırılan hedef yapı İngilizcedeki fiile eklenen–s uyum ekidir. Ön test-son test deseni kullanılan çalışmada katılımcılardan sözlü veri toplanmıştır. Sözlü veriler, katılımcı görüntüsünde çalışmada yer alan araştırmacının ürettiği dilbilgisel olan ve olmayan tümceleri takiben, katılımcıların bilgisayar ekranında gördükleri resimleri betimlemeleri ile toplanmıştır. Dilbilgisel tümceler için –s takısı içeren, dilbilgisel olmayanlar için de gerekli –s takısının atıldığı tümceler kullanılmıştır. Daha sonra, katılımcıların –s takısını doğru kullanım sayıları karşılaştırılalarak, gruplar arası potansiyel farklılıklar incelenmiştir. Araştırma sonuçlarında, tüm gruplar için, son-testlerde –s takısının doğru kullanımında ön-teste göre bir artış bulunurken, gruplar arasında hedef takının doğru kullanımı yönünden hiçbir anlamlı fark bulunamamıştır. Bu sonuçlar, ikinci dil öğrenenlerin aradilinin bir örtülü öğrenme biçimi olan çağrıştırma ile biçimbilimsel olarak değiştirilemediğine işaret etmektedir.