Prebiyotik ve probiyotik takviyesinin majör depresyonu olan hastalarda serum beyin kaynaklı nörotrofik faktör, kinürenin, triptofan ile yarışan dallı zincirli aminoasitler ve bağırsak mikrobiyomu üzerine etkileri

Son zamanlarda yapılan araştırmalar, bozuk bağırsak mikrobiyomunun depresyon gelişimindeki rolünü vurgulamıştır. Probiyotikler ve prebiyotikler, bağırsak mikrobiyomunu dengeleyebildikleri ve bağırsak-beyin eksenini düzenleyebildikleri için depresyonun önlenmesi ve tedavisinde yararlı olabilcekleri ileri sürülmüştür. Bu çift kör randomize kontrollü klinik çalışmanın amacı, Lactobacillus helveticus ve Bifidobacterium longum probiyotiklerin ve galakto-oligosakkarit prebiyotiğinin majör depresif bozukluğu olan hastalarda serum beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BKNF), kinurenin, triptofan ile yarışan dallı zincirli amino asitler (DZAA) ve bağırsak mikrobiyomu üzerine etkilerini karşılaştırmaktır. Çalışmaya İran'daki Bahman Hastanesi psikiyatri kliniğine başvuran düşük ila orta derecede depresyonu olan toplam 110 hasta (20-50 yaş arası 78 kadın ve 32 erkek,) dahil edilmiştir. Hastalar rastgele probiyotik (n = 38), prebiyotik (n = 36) ve plasebo (n = 36) gruplarından birine atanmıştır ve 81 hasta çalışmayı tamamlamıştır. Geriye dönük besin tüketim kaydı kullanılarak besin tüketimi alımı ve uluslararası fiziksel aktivite anketi kullanarak fiziksel aktivite seviyesi, başlangıç ve bitiş noktalarında kaydedilmiştir. Ayrıca katılımcıların boy ve kiloları ölçülerek beden kütle indeksleri (BKİ) hesaplandı. Depresyon şiddeti, Beck depresyon ölçeği (BDÖ) kullanılarak değerlendirildi. Müdahaleden önce ve sonra serum BKNF, kinurenin, DZAA ve bağırsak mikrobiyom seviyeleri ölçülmüştür. Serum BKNF ve kinurenin seviyeleri ELISA, amino asitler HPLC yöntemi ve bağırsak mikrobiyomu real-time PCR ile ölçülmüştür. Ortalama yaşı 36,5 ve ortalama depresyon süresi 2,3 yıl olan toplam 81 hasta (28 probiyotik, 27 prebiyotik ve 26 plasebo grubu) çalışmayı tamamlamıştır. Müdahale öncesi ve sonrası ortalama yaş, BKİ ve aktivite açısından üç grup arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Çalışma sonunda besin ögeleri alımı gruplar arasında plaseboya kıyasla probiyotik grupta daha düşük olan selenyum (P = 0.05) haricinde başka fark bulunmamıştır. Probiyotik grubunda, BDÖ skorları (P = 0.042) ve kinurenin / triptofan oranı (P = 0.048) önemli ölçüde azalmış iken, plaseboya kıyasla triptofan / izolösin oranı (P = 0.023) artmıştır. Prebiyotik grubunda bu sonuçlar üzerinde önemli değişiklik görülmemiştir. Ayrıca, BKNF düzeylerindeki artış, hem prebiyotik (P <0.001) hem de plasebo (P = 0.02) gruplarına kıyasla probiyotik grupta anlamlı bulunmuştur. Ayrıca probiyotik grubunda prebiyotik gruba göre bağırsak Lactobacillus grubu ve Bifidobacterium spp. anlamlı olarak arttığı bulunmuştur (sırayla P = 0.014 ve P = 0.025). Bu çalışma, probiyotik desteğinin, muhtemelen intestinal Lactobacillus grubunu ve Bifidobacterium spp.'yi artırarak depresyon durumunu ve serum BKNF'yi iyileştirdiğini ve kinureninin triptofan oranını azaltığı, ve prebiyotiklerin ise depresyon durumu üzerinde etkisinin olmadığını göstermiştir.