Resolvin D1'in anjiyotensin II tarafından indüklenen kan-beyin bariyeri bozulması üzerindeki etkileri

Kronik hipertansiyon, kan-beyin bariyerinin (KBB) ve nörovasküler ünitenin (NVU) bütünlüğünü bozarak serebrovasküler disfonksiyon ve nörodejeneratif hastalıkların ilerlemesinde önemli bir rol oynar. Antihipertansif ilaçlarla hipertansiyon kontrol altına alınabilse de mevcut tedavi yaklaşımları kardiyovasküler ve serebrovasküler yapılarda oluşan tüm hasarı geri döndüremez. Rezolvin D1 (RvD1) gibi özel çözümleyici aracılar, hipertansif koşullar altında nöroenflamasyonu azaltma/ortadan kaldırma ve KBB bütünlüğünü yeniden sağlama potansiyeli taşıyan umut verici adaylar arasında yer almaktadır. Bu çalışmada, RvD1'in kronik hipertansiyona bağlı KBB bozulmasını hafifletmedeki terapötik etkisi araştırılmıştır. Fare beyin mikrovasküler endotel hücreleri (bEnd.3) kullanılarak oluşturulan in vitro KBB modelinde hücre canlılığı, transendotelyal elektrik direnci (TEER), sodyum flöresin (NaFl) geçişi ve klaudin-5, kaveolin-1 (Cav-1) ile majör taşıyıcı süper ailesi alan içeren protein 2a (Mfsd2a) protein miktarları tespit edildi. Çalışmanın in vivo kısmında, ozmotik mini pompalar aracılığıyla uygulanan anjiyotensin II (Ang II, 1000 ng/kg/dk) infüzyonu ile kronik hipertansiyon modeli geliştirildi. Bu modele sahip farelere 5 gün boyunca periton içi enjeksiyon yoluyla RvD1 (3 μg/kg/gün) uygulandı. KBB bütünlüğü; Alexa Fluor-594 ile konjuge edilmiş sığır serum albümininin (BSA) sızıntısı, klaudin-5, Cav-1 ve Mfsd2a proteinlerinin kantifikasyonu ile değerlendirildi. Ek olarak, beyindeki mikrovasküler hasarın belirlenmesi amacıyla Prusya mavisi ve astrositozun incelenmesi içinse glial fibriler asidik protein (GFAP) immünofloresan boyaması yapıldı. Ang II uygulanması, hücre canlılığında ve TEER değerlerinde anlamlı bir azalmaya yol açarken, NaFl geçirgenliğinde artışa neden oldu (p<0.01). Ayrıca, Ang II, Cav-1 düzeyini artırarak, klaudin-5 ile Mfsd2a protein miktarlarını azaltarak hem paraselüler hem de transelüler yolakları bozmuştur (p<0.001). RvD1 tedavisi, Ang II ile uyarılan hücrelerde TEER değerlerini artırdı (p<0.001), NaFl geçirgenliğini azalttı (p<0.001), Cav-1 ifadesini baskıladı (p<0.01) ve klaudin-5 (p<0.05) ile Mfsd2a düzeylerini yükseltti (p<0.001). In vivo deney sonuçları incelediğinde, subkutan Ang II infüzyonunun arteriyel kan basıncının yükselmesine, Alexa Fluor-594 ile konjugat BSA sızıntısının, mikrokanama oluşumunun ve GFAP protein miktarının artışına neden olduğu tespit edildi (p<0.01). Ek olarak, Ang II, Cav-1 düzeyini yükseltirken (p<0.0001), klaudin-5 (p<0.001) ve Mfsd2a (p<0.05) miktarlarını düşürdü ve geçirgenliği arttırarak KBB bütünlüğünün bozulmasına yola açtı. RvD1 uygulanmasının ardından, arteriyel kan basıncı ve floresan konjugat albümin geçirgenliğinin azaldığı, mikrokanamaların yatıştırıldığı ve reaktif astrosit aktivitesini baskılandığı gözlendi (p<0.01). Ayrıca RvD1 tedavisi, klaudin-5 protein miktarını artırarak sıkı bağlantı bütünlüğünü iyileştirmesinin yanı sıra, Cav-1 protein miktarını azaltıp (p<0.0001) Mfsd2a'nınkini artırarak (p<0.0001) Ang II'nin yol açtığı KBB hasarının azaltılmasını sağladı. Sonuç olarak, bu çalışmadan elde edilen veriler RvD1'in hipertansiyon koşullarında KBB bütünlüğünü koruyabildiğini göstermektedir. Bu nedenle RvD1, hipertansiyonla ilişkili serebrovasküler patolojilere karşı potansiyel bir terapötik ajan olarak değerlendirilebilir.