Eğitim ve öğretim metodolojisi açısından kıraat ilminde tarik olgusu

Kur'ân-ı Kerîm, İslâm'ın ana kaynağı olması ve içerdiği evrensel mesajlar gibi hususiyetleri nedeniyle mü'minler için bir yol gösterici ve ilâhi bir rahmettir. Bunun yanında tilâvetiyle ibadet edilen mu'ciz bir kelâm olması yönüyle de mü'minlerin nazarında müstesna bir yeri vardır. Kıraat ilmi ise Kur'ân-ı Kerîm'in aslına uygun ve doğru bir şekilde okunması gayesine hizmet eden ve bunu temin etmek için çalışmalar yapan ilmi bir disiplindir. Bu açıdan bakıldığında kıraat ilmi, İslâmi ilimler içerisinde doğrudan doğruya Kur'ân-ı Kerîm ile ilişkili olan yegâne ilim'dir. Böylesine önemli bir konumda olan bu ilmin, öğrenimi noktasında uygulanan infirâd ve indirâc gibi birtakım metotların, usûlüne uygun bir şekilde öğrenilmesinin önemi de kendiliğinden ortaya çıkmaktadır. Geçmişten günümüze kadar kıraat ilmi eğitim ve öğretiminde takip edilen ve uygulanan bu ve benzeri metotlar, hem bu ilmi öğrenmek isteyenler açısından büyük önem arz etmiş hem de kıraat ilminin belirli usûl ve kaideler çerçevesinde ilerleyip gelişmesine katkı sağlamıştır. Tezimizde öncelikle kıraat ilmi ile ilgili genel bilgiler mahiyetinde; kıraat kelimesinin lügat ve ıstılâhî anlamına değinilmiş, sonrasında kıraat ilmi ile ilgili yapılan tanımlara yer verilmiştir. Daha sonra kıraat ilminin konusu, gayesi, faydası ve öneminden bahsedilerek, içerisinden geçtiği tarihsel süreç ele alınmış, ardından kıraat ilmine dair bazı terimlere temas edilmiştir. Nihai olarak da çalışmamızın ana konusunu oluşturan tarik olgusu ekseninde oluşan ve şekillen kıraat ilmi eğitim ve öğretim metodolojisine değinilerek çalışmamız nihayete erdirilmiştir.